Short

เรื่องสั้นร้านกาแฟ 19: Grappa

posted on 14 Nov 2015 18:47 by ffmanblue in Short

          จิโน่สอดส่ายสายตาไปทางซ้ายอย่างเชื่องช้าก่อนกวาดสายตาไปทางขวาจนสุดระยะที่คอหันได้ เขามองหาเซซาเร่รวมถึงบอดี้การ์ดคนอื่นซึ่งมักประจำการอยู่ในห้องไม่ห่างไปนัก น่าแปลกที่วันนี้ไม่มีใครอยู่เลยสักคน กลางห้องพักใหญ่โตในโรงแรมที่เปรียบดั่งป้อมปราการกลางนิวยอร์กมีเพียงเขาและดอนเบนิโตที่กำลังลองแพทเทิร์นเสื้อสูทซึ่งเป็นผ้าตัวอย่างตัดตามขนาดที่วัดได้และเย็บเป็นชุด ใช้ลองเบื้องต้นเพื่อเก็บรายละเอียด

          “เก็บปลายแขนประมาณนี้ดีกว่าจิโน่”

          บุรุษสูงใหญ่หันไปเอ่ยด้วยเสียงนุ่มเย็น ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลายังคงประดับรอยยิ้มยั่วยวนอย่างมั่นใจดั่งเพลย์บอยเช่นเดิม แม้ด้านในเสื้อแพทเทิร์นจะมีเสื้อเชิ้ตกับเวสต์สวมอยู่แต่แนวกล้ามเนื้อแน่นก็ยังมองเห็นได้ชัดเจนจากภายนอกสูทเนื่องจากโครงร่างสูงใหญ่สง่างาม

          จิโน่ถือคลิปหนีบกระดาษเตรียมไปกลัดบอกระยะปลายแขนเสื้อด้วยมือสั่นเทา หากเป็นสมัยก่อนที่ยังใช้เข็มหมุดกลัด เขาคงเผลอสั่นจนจิ้มมือดอนเลือดออกไปหลายแผลแน่

          “แบบนี้พอดีไหมครับ”

          “อืม”

          เด็กหนุ่มคลี่ยิ้มและผ่อนลมหายใจอย่างโล่งอก เขาย้ายมาคุกเข่าเบื้องหน้าร่างที่ยืนตระหง่านเพื่อช่วยกลัดกระดุมหน้าให้บ้าง ความหลวมเล็กน้อยทำให้รู้สึกแปลกใจ

          “เอ...เอวเสื้อใหญ่ไปนะครับ หรือวันนั้นผมวัดพลาด”

          จิโน่ขยับเสื้อแพทเทิร์นอีกครั้งก็เห็นว่าหลวมไปจริง

          “ฉันคงผอมลงนิดหน่อยน่ะ”

          “อาหารที่อเมริกาไม่ค่อยถูกปากเหรอครับ”

          เด็กหนุ่มที่คุกเข่าเบื้องหน้าเงยขึ้นมองด้วยดวงตาใส ตอนนี้ในหัวเขาคิดแต่เรื่องแพทเทิร์นกับการขยับกระดุมจึงลืมไปว่าเมื่อครู่ตัวสั่นเป็นลูกกวางน้อยเพียงใด

          ดอนเบนิโตคลี่ยิ้มเอ็นดู สาเหตุแท้จริงของน้ำหนักที่ลดลงคือเขาเครียดเรื่องแฟมิลี่ลูเซียที่ยังตกลงผลประโยชน์กันไม่ลงตัวเสียทีมากกว่า เขาเบื่อสงครามระหว่างแก๊งเต็มทีแล้ว ตอนนี้ซีเรียมีผู้อพยพมากมายและแต่ละคนก็พกทองคำมาด้วย เขาต้องการบินไปตุรกีเพื่อไปยังชายแดนซีเรียหาซื้อทองคำราคาถูกเหล่านี้แล้วให้เนโรจัดการเรื่องลูเซียแทนแต่น่าจะยาก ลูกชายของเขาใจดีเกินไป ส่วนลูกชายลูเซียก็ใจร้อนเกินไป หากเขาไม่จัดการเองมีหวังเนโรโดนลูเซียยิงตายเอาง่ายๆ

          จิโน่ถอดหมุดกระดุมที่กลัดไว้บอกตำแหน่งออกและขยับเลื่อนไปปักเข็มไกลกว่าตำแหน่งปกติเล็กน้อยเพื่อกระชับเอวให้พอดีมากขึ้น ลองกลัดดูแล้วก็พอดีสวยงาม

          “ฉันว่าไม่ต้องเลื่อนกระดุมหรอกจิโน่ ถ้าได้กินอะไรอร่อยๆ เดี๋ยวน้ำหนักก็คงเท่าเดิม”

          “อะไรอร่อยๆ ที่ว่านี่คือ...”

       &n