กลิ่นแสบจมูกของน้ำยาอบผ้าถูกกลบเมื่อน้ำหอมปรับอากาศอัตโนมัติซึ่งซ่อนอยู่ในโคมระย้าเหนือศีรษะพ่นละอองน้ำหอมกลิ่นเอิร์ลเกรย์ออกมาเปลี่ยนบรรยากาศภายในเมซงเครื่องแต่งกายสุภาพบุรุษ “กีตอน” จากอิตาลีให้นุ่มนวลด้วยกลิ่นใบชาและเบอร์กาม็อต ผู้จัดการร้านคลี่ยิ้มเมื่อรายงานของเขาที่อยู่ในมือไดเรกเตอร์ประจำนิวยอร์กได้รับลายเซ็นรับทราบเป็นที่เรียบร้อย เขายื่นมือออกไปรับรายงานคืนก่อนจะรับอ้อมกอดซึ่งอีกฝ่ายโผเข้าหาพร้อมกับจุมพิตผิวแก้มเป็นการแสดงความชื่นชมตามปกติของชายชาวอิตาเลียน

“ขอบคุณมากครับไดเรกเตอร์จิโน่ที่ประเมินให้เราผ่าน”

ผู้จัดการร้านซึ่งผละกายออกมาเอ่ยด้วยรอยยิ้มหวาน อีกฝ่ายก็ยิ้มตอบอย่างสง่างาม

“ยอดสั่งจองดีกว่าเป้าที่ตั้งเสียอีกนะครับผู้จัดการ หรือที่ปล่อยโฆษณาไปทางโซเชียลของเศรษฐีเกย์ได้ผลจริงๆ”

“ฮ่าๆๆ ไม่ทราบเหมือนกันครับ แต่รายได้เกือบครึ่งมาจากลูกค้าแค่รายเดียวเองนะครับ แถมยังเป็นยอดที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อ...”

ผู้จัดการพูดไม่ทันจบประโยค พนักงานหนุ่มก็รีบดิ่งเข้ามาเพื่อแจ้งข่าวว่าลูกค้าคนสำคัญมาถึงพอดี เขาส่งสัญญาณบอกว่าจะไปเสิร์ฟแชมเปญในแก้วทรงฟลุตใบสวยก่อนและรีบวิ่งจี๋จากไปอย่างรวดเร็ว ฝ่ายผู้จัดการหนุ่มถึงกับหันมายิ้มหน้าบาน

“ไดเรกเตอร์ครับ ลูกค้าท่านที่ผมจะบอกมาพอดีเลย ตอนนี้ท่านนั่งรออยู่ในห้องรับรอง ผมจะขอตัวไปรับรองท่าน...”

“ผมไปด้วยสิ เป็นคนทำยอดเกือบครึ่งเลยเหรอ”