เสียงเพลง Yesterday ของเดอบีเทิลส์ดังคลออากาศเย็นสบายภายในบาร์กาแฟสไตล์อิตาเลียนที่สงบเงียบกลางนิวยอร์ค แม้บรรยากาศรอบตัวชวนให้ผ่อนคลายแต่ในมุมหนึ่งของร้านกลับมืดมนราวกับมีเมฆฝนปกคลุมอยู่โดยรอบ ชาร์ลีนั่งกุมถ้วยอเมริกาโนร้อนในมือด้วยดวงตาเหม่อลอย เขาคิดเรื่องการกลับไปคืนดีกับมิเกโลเมื่อวันก่อนจนนอนหลับไม่ลง แม้โทนี่จะเสนอให้รอดูท่าทีไปก่อนเพราะมิเกโลอาจจะกลับไปคืนดีกับภรรยาก็ได้ แต่ในใจลึกๆ เขาอยากจะกลับไปอยู่กับมิเกโลเสียตอนนี้เลยด้วยซ้ำ

“ขอเอสเพรซโซ่ 2 ช็อต”

เสียงทุ้มสอดจริตเชิดหยิ่งคุ้นหูดังขึ้นไม่ไกลจากเก้าอี้นั่งเท่าใดนัก ชาร์ลีหันไปมองเจ้าของเสียงและเห็นรอยยิ้มมั่นใจจนน่าหมั่นไส้ของจิโน่ตามคาด

“อรุณสวัสดิ์การีโน่”

ชายหนุ่มในเสื้อนอกเบลซเซอร์กีตอนสีพีเจี้ยนเกรย์ (pigeon grey สีเทานกพิราบ) โทนซอฟท์พาสเทลหรูหราแฝงความลำลองคลี่ยิ้มเปี่ยมเสน่ห์แต่เด็กหนุ่มกลับไม่แม้แต่จะกระดิกคิ้วตอบ ชาร์ลีหันกลับไปก้มมองถ้วยอเมริกาโนร้อนในมือที่เริ่มเย็นลงทุกขณะอีกครา

ท่าทางไม่สดชื่นของชาร์ลีทำให้ชายหนุ่มไม่สบายใจนัก เขาจัดแจงยกถ้วยเอสเพร