ออกหลวงมองดูเด็กหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งที่เคยเปี่ยมไปด้วยความกล้าหาญบัดนี้กลับราวกับเปลือกถั่วไร้วิญญาณ เขามองดูสำรับอาหารที่ไร้การแตะต้องตั้งแต่เช้า จนบัดนี้ในมือเขาถือสำรับกลางวันแล้วก็ยังไม่มีท่าทีว่าเด็กหนุ่มจะขยับกายออกไปไหน

ไกรทองมองออกนอกหน้าต่างเรือนไปทางกลุ่มต้นบุนนาคที่สูงเสียดบังชายคลองและศาลาริมน้ำซึ่งเคยเป็นสถานที่พลอดรักระหว่างเขากับชาละวัน บัดนี้ความรักของเขากลายเป็นควันไปเสียแล้ว ถูกบดบังด้วยความเกลียดชังเช่นเดียวกับต้นบุนนาคหนาทึบเบื้องหน้า

“ไกร กินอะไรเสียหน่อยเถอะ”

ไม่มีเสียงตอบจากร่างเบื้องหน้า สักพักเสียงฝีเท้าดิ่งตรงจากใต้เรือนก็ใกล้เข้ามาจนออกหลวงต้องวางสำรับในมือลง เขาเปิดบานประตูไม้ออกจังหวะเดียวกับที่องครักษ์หนุ่มผู้น้องกำลังจะเอื้อมมือเปิดพอดี ท่าทางตื่นตระหนกไม่แปลกตาชายหนุ่มเท่าใดเนื่องว่าสินเองก็ขี้ตื่นเป็นทุนอยู่แล้ว

“อ...ออกหลวงขอรับ”

“อะไร”

เด็กหนุ่มที่หอบตัวโยนพยายามชี้มือไปทางตัวหมู่บ้านซึ่งบุรุษสูงใหญ่ก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดี

“ตกลงมีอะไร”

“เมื่อครู่ชาวบ้านมาแจ้งว่าที่ตลาดและลานวัดมีจระเข้เต็มไปหมด”

“ชาละวันอย่างนั้นหรือ”

ออกหลวงขมวดคิ้วด้วยสีหน้าไร้อารมณ์เช่นเดิม แต่สินส่ายหน้าเป็นคำตอบ

“ไม่มีจระเข้เจ้าขอรับ เป็นเพียงจระเข้ลิ่วล้อธรรมดา แต่จระเข้ที่ไม่เคยทำร้ายคนบนฝั่งตอนนี้กลับขึ้นฝั่งมายั้วเยี้ยเต็มไปหมด กัดคนจนเจ็บตายไปก็มาก ทุกคนเลยคิดว่าพวกมันอาจจะได้รับคำสั่งจากชาละวันให้ขึ้นมาแก้แค้นก็ได้”

“ไม่มีทาง! ชาละวันมันไม่ทำตัวเยี่ยงเดรัจฉานแน่!

ไกรทองหันควับมาแก้ต่างให้แต่ฝ่ายออกหลวงยังคงนิ่งพิจารณาอย่างครุ่นคิด เขาหันไปทางเด็กหนุ่มผิวสีน้ำผึ้งที่ยังฉายแววตระหนกอยู่ในตาและคิดว่าต้องปรารภออกไป

“ถ้านั่นคือชาละวันคนเดิมนะ แต่เจ้าก็รู้อยู่ว่าชาละวันไม่ใช่คนเดิมแล้ว กลายเป็นจระเข้เจ้าบรรจุความแค้นที่อัยกากับเมียเอกถูกหมอจระเข้สังหาร ไม่น่าแปลกใจที่จะสั่งโยธาจระเข้ใหญ่น้อยให้ขึ้นมาแก้แค้น”

“แต่...”

“อย่าได้ลังเลยอีกเลยไกร ยอมรับเสียเถิดว่ายามนี้ได้เวลาต้องประมืออย่างจริงจังแล้ว”

เด็กหนุ่มยังคงมีใบหน้าสลด เขาไม่อยากยอมรับแต่ก็เกินที่ปากจะปฏิเสธได้ ฝ่ายออกหลวงเห็นเช่นนั้นก็ผ่อนลมหายใจอย่างปริวิตก สถานการณ์ต่างจากแผนร้ายในใจเขาไปเล็กน้อยตรงที่พญากุมภีล์ลืมเรื่องราวครั้งก่อนไปเสียสิ้น ทั้งอ้อมแขนของเขา ความร้อนจากร่างกายของเขา เพียงคิดก็ต้องขมวดคิ้วมุ่นอย่างระทมใจ

บุรุษสูงใหญ่เดินตรงไปทางหีบไม้สลักลวดลายสวยงามและเปิดออก