อาจารย์คงและไกรทองจัดแจงตระเตรียมสัมภาระสำหรับการเดินทางกลับนนทบุรีอย่างเรียบร้อย เด็กหนุ่มซึ่งหอบย่ามใบน้อยลอบทอดสายตามองไปยังชายคลองด้วยจิตคะนึงหา เขาไม่อาจเอ่ยลาเมียรักเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากเมืองพิจิตรซึ่งเรื่องนี้ทำให้เศร้าใจยิ่งนัก แต่คิดว่าหากทั้งสองยังรักษาชีวิตไว้ สักวันเขาจ