สายลมเย็นโบกพัดยอดต้นบุนนาคและเสียงสายน้ำในคลองใสสะอาดไม่ช่วยให้ความอึดอัดของไกรทองละลายลงไปได้ เด็กหนุ่มที่ยังคงง่วนกับการตระเตรียมเทียนระเบิดน้ำกลางศาลาริมน้ำที่พำนักชั่วคราวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อบุรุษสูงใหญ่ผิวกายขาวละเอียดเอนหลังนั่งจ้องเขาอยู่ราวกับจะศึกษาให้ถี่ถ้วนทุกท่วงท่า

“เอ็งจะมานั่งจ้องข้าทำไมเนี่ย”

เด็กหนุ่มที่หมดความอดทนหันไปติง

บุรุษสูงใหญ่ในอาภรณ์สีเลื่อมประกายเขียวฟ้าปรายมองมา เขาเอนหลังพิงเสาศาลาตากลมเย็นอย่างสบายอารมณ์โดยมีเด็กหนุ่มผิวสีเข้มเป็นอาหารตาอยู่นานสองนานโดยไม่ได้แจ้งความประสงค์ว่าต้องการมาเพื่อสิ่งใด

“แค่นึกอยากมาตากลมที่ศาลา”

“ตอนนี้มีแต่คนไม่กล้าอยู่ริมน้ำเพราะกลัวจระเข้ เอ็งกินหัวใจสิงห์มารึยังไงถึงได้มานั่งล่อจระเข้กับข้าแบบนี้”

ชาละวันปรายตามาบอกและแสยะยิ้มเย้ย

“กลางวันแสกๆ ขนาดนี้จระเข้ที่ไหนมันจะขึ้นมาคาบคน ร้อนจะตาย”

“กล้านักก็ลงไปเล่นน้ำเสียสิ”

ไกรทองประชด แต่อีกฝ่ายดูเหมือนจะพาซื่อเห็นงามปลดอาภรณ์จนผิวกายขาวกระจ่างหนักแน่นด้วยกล้ามเนื้อปรากฏแก่สายตา จะเหลือก็เพียงผ้าขาวโปร่งบางขัดเอวลากลงมาปิดบังสัดส่วนสงวนไว้ไม่ให้อุจาด

บุรุษสูงโปร่งเดินตรงไปลงบันไดท่าน้ำ นั่งลงที่ระดับน้ำปริ่มเอวและวักน้ำขึ้นมารดตัวคลายร้อนด้วยสีหน้าชื่นใจ ผิวกายละเอียดไร้รอยสักสร้างความใคร่รู้ให้กับเด็กหนุ่มบนศาลายิ่งนัก เขาตัดสินใจหยุดมือวางเทียนระเบิดน้ำลง แสร้งกลิ้งตัวไปทางท่าน้ำและเอนไสยาสน์มองสหายด้วยรอยยิ้มกริ่ม

“ทำไมเอ็งไม่สักยันต์เสียหน่อยล่ะ เกิดเป็นชายมันต้องมีรอยสักคาถาให้เต็มตัวถึงจะดูดี ถึงเอ็งจะกล้ามแน่นเป็นมัดแต่ผิวมันเกลี้ยงไปนะ อย่างกับผู้หญิง”

บุรุษสูงสง่าละมือจากสายน้ำชั่วครู่ ใบหน้าหล่อเหลาหันมามองข้ามหัวไหล่นิดหนึ่งก่อนขมวดคิ้วมุ่น

“จะสักไปทำไมในเมื่อไม่มีอะไรแทงเราเข้าอยู่แล้ว”

“เอ็งมีอาคมหนังเหนียวเหมือนกันเหรอ แต่ข้าต้องสักอาคมไว้ที่อกด้วยนะ หรือเอ็งมีพระดีแบบพี่ขาล”

“เปล่า เรามีเข...”

ชาละวันชะงักปากไว้ได้ทัน เขาหันกลับไปสูดลมเย็นและขยับกายลงบันไดไปอีกขั้นเพื่อให้น้ำอยู่ระดับอก ระหว่างสาละวนวักน้ำขึ้นราดรดใบหน้า มืออุ่นร้อนก็สัมผัสเข้าที่หลังลำคอ หยอกล้อดึงรั้งใบหูขาวละเอียดก่อนจะวาดผ่านไปยังใต้คาง ไกรทองไล้ปลายนิ้วไปตามริมฝีปากของใบหน้างามจับใจและบรรจงรั้งให้อีกฝ่ายเงยหน้าขึ้นมารับจุมพิตอ่อนหวาน เมื่อเห็นว่าไร้แรงประท้วงต่อต้าน เด็กหนุ่มจึงขยับลงไปนั่งยังขั้นบันไดเดียวกัน โอบผิวกายขาวละเอียดและป่ายมือสัมผัสลูบไล้อย่างกระหาย