เสียงโยธาเซ็งแซ่สอดประสานไปกับจังหวะฝีเท้ากระทบกันเพื่อวิ่งรี่ไปจัดแถวเรียงหน้าที่ท่าน้ำภายในถ้ำทองปลุกให้นางเลื่อมลายวรรณทราบว่าพระยากุมภีล์ชาละวันคงกลับลงมาจากเบื้องบนแล้ว หล่อนรับทราบจากเมียตรีนางตะเภาทองว่าภัสดามีท่าทีร้อนรุ่มเหลือประมาณซึ่งหล่อนคาดว่าน่าจะมาจากอาคมของหมอจระเข้ที่เศรษฐีคำว่าจ้างเป็นแน่ เท่าที่ให้ลิ่วล้อว่ายขึ้นไปหยั่งเชิงดูก็ได้ความว่าหมอจระเข้คนนี้ฝีมือทีเดียว คิดดังนั้นก็ปริวิตกเสียจนต้องลุกขึ้นสวมอาภรณ์เพื่อออกไปรับภัสดาเสียหน่อย

“เลื่อมลายวรรณ”

เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นจากบานประตูห้องนอนหญิงสาว

หล่อนออกจะตกใจอยู่พอดูด้วยว่ายังนุ่งผ้าไม่ทันเสร็จ บุรุษที่ปรารถนาจะพบก็มาส่งเสียงเรียกหน้าห้องเสียแล้ว

“เข้ามาสิคะเจ้าพี่”

หล่อนเชิญ

พญากุมภีล์สูงใหญ่เชิดพักตร์เดินตรงผ่านบานประตูเข้ามาอย่างสง่า ไม่มีท่าทีบาดเจ็บหรือบอบช้ำแม้แต่น้อย เห็นดังนี้นางเลื่อมลายวรรณก็ผ่อนลมหายใจโล่งอกด้วยรอยยิ้ม

“เชิญนั่งสิเจ้าคะ แปลกที่เจ้าพี่มาเสียยามนี้”

“ขอโทษที่กวน เรามีเรื่องจะถามเมียเอกของเราเสียหน่อย”

บุรุษสูงสง่าปรายดวงตาไปทางนางต้นห้อง นางเลื่อมลายวรรณราวกับอ่านใจได้จึงส่งสัญญาณให้นางอื่นออกไปจากห้องให้หมด จนเมื่อไม่มีใครอื่นเหลือแล้ว บุรุษในชุดเลื่อมลายก็ผ่อนลมหายใจอย่างหมดแรง

“เจ้าพี่กังวลเรื่องใดหรือเจ้าคะ”

นางเลื่อมลายวรรณคลี่ยิ้ม หล่อนกรีดนิ้วงามหยิบกุณโฑสุราขึ้นมายกเทลงจอกทองเหลืองอย่างบรรจง เมื่อชาละวันได้จิบสุราเพียงนิด ท่าทีตึงเครียดเมื่อครู่จึงค่อยบรรเทาลง

“พี่มีเรื่องจะถามเจ้าเสียหน่อย เรื่องมนุษย์ผู้ชาย เจ้าเคยมีผัวเป็นมนุษย์ผู้ชายใช่มั้ย”

ใบหน้างามเยือกเย็นเปลี่ยนเป็นแววอาฆาตราวกับมีไฟมารสีแสดแดงลุกท่วมนัยน์ตา แม้นางเลื่อมลายวรรณจะคงรักษาท่าทางดั่งราชสกุลกุมภีล์ได้อย่างแนบเนียน แต่กิริยาบางอย่างทำให้ชาละวันรู้ว่าเขาถามเรื่องไม่สมควรออกไปเสียแล้ว เขารู้อยู่เต็มอกและไม่คิดจะเอ่ยปากมาตลอด แต่ครั้งนี้หลังจากเพิ่งโดนเจ้าหมอจระเข้ตัวแสบจู่โจมเข้า เขาคงต้องหาข้อมูลไว้เสียหน่อยว่าพวกมนุษย์ชั้นต่ำเพศผู้เป็นตัวอันตรายมากน้อยเพียงใด

“เจ้าพี่พูดผิดเสียแล้ว น้องไม่เคยมีผัวเป็นมนุษย์ แต่พวกมนุษย์ชั้นต่ำมั่นรุมขืนใจน้องต่างหาก เจ้าพี่อยากถามอะไรน้องหรือเจ้าคะ!

หล่อนกระแทกเสียงด้วยอารมณ์ไม่พอใจ

“เอ่อ...เจ้าก็รู้ว่าพี่ถูกหมอจระเข้ท้าทายมา วิสัยมันเหมือนจะหงอๆ อยู่ในหนแรกแต่ที่จริงมนุษย์ผู้ชายดุร้ายมากแค่ไหนกัน”

“มันดุร้ายมากเจ้าค่ะ! ทีแรกพวกมนุษย์ชั้นต่ำจะทำทีเกี้ยวพาราสี แต่เมื่ออารมณ์มันคุกรุ