เสียงสังคีตจากสายพิณดีดบรรเลงคลอเคล้าแสงโสมในคืนจันทร์เพ็ญที่สุกสกาวสว่างวาวทั่วท้องฟ้า เพียงปลายนิ้วกรีดผ่านเส้นเสียง ยอดหญ้าและดอกไม้ที่นอนหลับพริ้มก็ราวกับจะฝันเปี่ยมสุขพร้อมสำหรับการเบ่งบานอย่างปรีดิ์เปรมในวันรุ่งขึ้น

พญายักษ์กายสีมรกตสูงใหญ่ที่เอนกายไสยาสน์อยู่บนเตียงทอดดวงตามองดูคนธรรพ์ร่างบางที่ดีดพิณได้ไพเราะอย่างเพลิดเพลิน เขาไล้สายเนตรไปทั่วผิวกายนวลสีหงเสนและดื่มด่ำภาพดวงหน้าแสนงามที่กำลังขับกล่อมพืชพันธุ์ในวังอย่างสราญใจ พิศดังนั้นก็แทบอยากจะกระโจนเข้าไปรวบร่างบางเข้ามาโอบกอดเสียเหลือคณา แต่เมื่อคิดว่าอาจจะทำให้นกน้อยแสนบริสุทธิ์ต้องบาดเจ็บจึงเกิดสตินั่งสงบนิ่งต่อไป

บุรุษสูงใหญ่ทอดเศียรลงบนหมอนและหลับตาพริ้มเพื่อเปิดโสตให้รับความหวานละมุนของเสียงบรรเลงพิณ สองมือประสานวางเหนือศีรษะและผ่อนลมหายใจอย่างสบาย ท่าทางเคลิ้มฝันชวนให้ประคนธรรพ์ซึ่งกำลังกรีดนิ้วต้องลอบหันมามอง เพียงได้เห็นร่างกายสีเขียวส่องแน่นหนักด้วยกล้ามเนื้อ แผ่นอกเปลือยเปล่าและต้นแขนใหญ่แข็งแกร่งน่าพึ่งพา แนวหน้าท้องลาดไหลดังลอนคลื่นลามลงไปยังผ้าไหมนุ่งนอนเนื้อบางเบาแนบชิดสัดส่วนแสนเสน่หา หัวใจก็พาให้เต้นระทึกเสียจนปลายนิ้วที่แสนชำนาญยังเสียจังหวะ

“หืม...มีอะไรหรือเปล่าประคนธรรพ์”

ภานุราชสดับได้ถึงเสียงพิณแปร่ง เขายันกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงและทอดดวงตามองไปยังร่างสีหงเสนที่เอนอายอยู่ริมบัญชร ดวงหน้างามสลดลงอย่างเขินอาย นิ้วยาวดั่งลำเทียนหยุดพักจังหวะและดึงพิณไปวางไว้ข้างกาย แต่เจ้ากรรมมือไม้อ่อนก็ทำให้เครื่องสังคีตร่วงหล่นลงพื้นโครมใหญ่

“แปลกนะที่เจ้าเหม่อลอย”

พญายักษ์คลี่ยิ้ม บุรุษย่างตรงไปเก็บพิณขึ้นวางบนแท่นให้อย่างเรียบร้อย เขาก้มหน้าลงมองคนธรรพ์แสนงามที่นั่งก้มหน้างุดและห่อไหล่ประดับแรงสั่นริ้ว

“เจ้ามาอยู่ที่วังเราได้จะเดือนแล้วนะ ยังไม่ชินอีกหรือ”

เสียงทุ้มเอ่ยถามยิ่งทำให้ริมฝีปากงามขบเม้มแน่น

เมื่อเห็นว่าไม่มีคำตอบจากร่างที่นั่งสั่นระริก ภานุราชจึงคุกเข่าลงเบื้องหน้า มือใหญ่เอื้อมสัมผัสผิวแก้มงามจนร่างบางสะดุ้ง ดวงตาพญายักษ์จ้องตรงยังใบหน้าแสนเสน่หาราวกับจะไต่ถามความ แต่คนงามกลับกรีดดวงตาไปทางอื่นเสียแทน

ลมหายใจติดขัดและผิวแก้มร้อนผ่าวทำให้พญายักษ์คลี่ยิ้ม

“เราจูบเจ้าได้ไหม”

ดวงหน้างามหันควับมามองบุรุษที่คุกเข่าเบื้องหน้าด้วยกิริยาเขินอาย

“ท...ท่าน...”

ประคนธรรพ์พูดไม่ออก แต่ความอายที่ฉาบย้อมบนใบหน้าก็ทำให้ต้องเบือนหนีอย่างเสียจริต เมื่อเห็นท่าทางราวกับสาวรุ่นน่าเอ็นดูก็ยิ่งพาให้อารมณ์สวาทของพญายักษ์แตกหน่อ มือใหญ่เอื้อมโอบผิวแก้มงามให้ใบหน้าหันมาสบเนตรอีกครั้ง

“ช่วยไม่ได้จริงๆ ที่เจ้ามาเจอลุงลามกอย่างข้า”

มือ