แสงสุรีย์ลอดเร้นเข้ามาตามบานบัญชรสาดสีแสดในยามย่ำค่ำงามดั่งวิมานพรหม ท้าวทศพักตร์ลงประทับบนพระราชอาสน์กางกั้นด้วยสัปตปฏลเศวตรฉัตรสีขาวปลอดเจ็ดชั้นอย่างภูมิฐาน เมื่อได้พิศใบหน้าอินทรชิตบุตรชายซึ่งนำนางเบญกายเข้าเฝ้าเพื่อรายงาน การณ์ที่ไม่ปรากฏพระยาพิเภกยักษีร่วมมาด้วยแสดงเจตนาให้รับรู้ได้โดยนัยว่ากิจที่มอบหมายไม่ประสบผล

พระบาทกระทืบบัลลังก์ทองเป็นเสียงก้องน่าสะพรึงกลัว ทศกัณฐ์ไล่นางกำนัลยักขินีและทหารอารักษ์ออกไปให้พ้นท้องพระโรง เมื่อเสียงบานทวารปิดสนิทลงพญารากษสจึงเอื้อมคว้าพระแสงราชอัษฎาวุธใกล้มือขึ้นมาและวาดปลายตรงไปยังเบญกายจนนางสะดุ้งสั่นไปทั้งตัว

“เจ้าพาพ่อเจ้ากลับมาไม่ได้”

“พระอาญามิพ้นเกล้า!

อินทรชิตคุกเข่ามาขวางเบื้องหน้าอย่างเร่งร้อน เขาพนมมือมั่น แต่แรงสั่นยังเห็นชัดเจนไปถึงน้ำเสียง

“น้องเบญกายได้พยายามปฏิบัติกิจที่พระบิดาให้อย่างเต็มกำลัง แต่หนุมานจับแผนได้เสียก่อน นางจึงจำต้องทิ้งภารกิจสำคัญและหนีกลับมาทูลพระบิดาให้ทราบ ได้โปรดทรงเม