ลมเย็นปะทะผ้าม่านสีขาวสะอาดและกระดิ่งเปลือกหอยเป็นเสียงกรุ๊งกริ๊งชวนให้เย็นสดชื่นผิดกับหัวใจของพิเภกที่บัดนี้ร้อนรุ่มราวกับถูกไฟสุม เขาเดินขึ้นเรือนพักของพระลักษมณ์ จัดแจงถือวิสาสะเข้าไปในห้องทั้งที่ยังอุ้มร่างบางที่น้ำตาไหลพรากไม่หยุดไว้ในอ้อมกอดก่อนจะวางลงอย่างถนอมบนแท่นบรรทม