ท่ามกลางแมกไม้นานาพรรณเบ่งบานอวดโฉมกระจ่างกลางแสงสุรีย์ บุษบกแก้วเคียงยอดฉัตรสมบารมีของพญารากษสทศกัณฐ์หยุดลงที่อุทยานท้ายพระราชวังกรุงลงกาซึ่งงามดั่งวิมานพระอินทร์ เหล่านางกำนัลยักขินีเห็นองค์ปรากฏขึ้นก็วิ่งแตกตื่นกันให้พล่าน นางหนึ่งรีบวิ่งปราดเข้าไปในพลับพลาที่ประทับของนางสีดาเพื่อนำความมากราบทูลด้วยเสียงตระหนกจนหอบรัว

ว่าอย่างไรนะ ท้าวทศกัณฐ์เสด็จมาอย่างนั้นหรือ

นางสีดาเอ่ยถามอย่างแปลกใจ ดวงหน้างามหมดจดดั่งอาบด้วยแสงจันทร์พยายามควบคุมกิริยาให้เรียบนิ่งแต่ก็ไม่สามารถปกปิดความตื่นตกใจไว้ได้จนแสดงออกมาทางขนงขมวดมุ่น

ข้าจะไปทูลถามความให้ก่อนว่าท่านท้าวทศพักตร์มีกิจใด

นางตรีชฎา ชายาของพิเภกซึ่งปัจจุบันเป็นนางสนองโอษฐ์ของนางสีดารับคำ หล่อนยันกายลุกขึ้นและดำเนินไปยังหน้าที่ประทับ ยังไม่ทันพ้นธรณีประตู ร่างสูงสง่าในอาภรณ์ประดับเครื่องทรงและสังวาลสูงค่าก็เข้ามายังโถงรับรองด้านหน้าพอดี