พิเภกสาวเท้าไปยังเรือนพักของพระรามอย่างกังวล แม้การยุแยงของพระเชษฐาในคราบโยคีไม่เป็นผลแต่เขาเชื่อว่าพญายักษ์ผู้ทะนงในความปราดเปรื่องของตนอย่างทศกัณฐ์คงไม่ยอมปล่อยให้ผู้ที่หักหน้าลอยนวลไปง่ายๆ เป็นแน่ แต่จะเตือนให้พระรามระวังองค์ก็ไม่ได้เนื่องจากเวทที่ร่ายสะกดเสียงของเขาไว้ยังไม่หมดฤทธิ์ มีอยู่ทางเดียวคือต้องไปถวายการอารักขาด้วยตนเองเท่านั้น ซึ่งหมายถึงคืนนี้เขาจะต้องนอนเฝ้าเคียงแท่นบรรทมให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดเหตุร้ายอันใดขึ้น

ยังไม่ทันได้เคาะเรียก บานประตูห้องบรรทมขององค์รามกลับเปิดออกมาเอง ร่างบางสีทองสุกปลั่งก้าวพ้นธรณีประตูและจึงเห็นว่าพญายักษ์ผู้ไม่ได้รับเชิญยืนหอบอยู่เบื้องหน้า

เจ้าจะมาเฝ้าท่านพี่หรือ พิเภก

พญายักษ์พยักหน้าน้อยๆ

ข้าก็จะมาหาแต่ท่านพี่ไม่อยู่หรอก คงออกไปรับลมกระมัง เจ้าจะนั่งรอ...

ยังไม่ทันจบประโยค พญายักษ์ก็เมินหนีและคิดว่าจะตรงไปยังที่พักของกาลสิทธิโคดมโดยไม่ทันสังเกตว่าดวงหน้างดงามของพระลักษมณ์บิดเบี้ยวด้วยความไม่พอใจ

เดี๋ยวสิ!”

มือบางคว้าแขนที่ถือกระดานชนวนไว้ทันใด

เสียมารยาทจริง! ไม่คิดจะฟังให้จบหรือขอบคุณข้าซักคำเลยหรือไง

ฝ่ายพระยาพิเภกได้แต่อึกอัก จะให้พูดอะไรในเมื่อตอนนี้เขาเปล่งวจีใดไม่ได้เลย จึงได้แต่คำนับขออภัยและดึงมือที่รั้งเอาไว้ออกอย่างนุ่มนวล

อะไรของเจ้า! มีอะไรก็พูดออกมาสิ!”

พิเภกกุมขมับและระบายลมหายใจอย่างเหน็ดเหนื่อย

เขาวาดนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเป็นเชิงว่าอย่าเสียงดังไปนัก แต่กลายเป็นเหมือนราดน้ำมันลงบนกองเพลิงให้เด็กหนุ่มหงุดหงิดขึ้นเป็นเท่าทวี

หาว่าข้าเสียงดังรึไง! แค่เจ้ามาหาท่านพี่ยามค่ำแบบนี้ก็น่าสงสัยจะแย่อยู่แล้ว นี่ยังมาทำลับๆ ล่อๆ หน้าเรือนอีก หรือว่าเจ้าคิดจะ...

ร่างบางถูกกระชากเข้ามาในอ้อมกอดอย่างแรง!

พญายักษ์อุ้มเด็กหนุ่มเข้าไปในห้องบรรทมที่ว่างเปล่าขององค์รามก่อนวาดปลายนิ้วประทับปิดริมฝีปากบางอย่างเบามือ ใบหน้าขึงขังจริงจังเหมือนกำลังดุเด็กน้อยเสียงดังโวยวาย แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะยิ่งไม่สบอารมณ์เข้าไปใหญ่

หนอย...เจ้า...!!”

ชู่ววว...

อย่ามาทำเหมือนข้าเป็น...

ริมฝีปากประทับลงกลืนกินเสียงโอดครวญได้ชะงัด พระลักษมณ์เหลือกลืมดวงตาอย่างตกตะลึง แม้จะพยายามขืนกายออกแต่อ้อมกอดในวงแขนหนักแน่นกลายเป็นพันธนาการแข็งแกร่งดั่งเหล็กไหล ดิ้นรนเพียงใดก็ไม่มีทีท่าว่าจะหลุดแม้แต่น้อย แผ่นอกกว้างแนบชิดจนได้ยินจังหวะหัวใจกระแทกดัง ริมฝีปากบดขยี้อย่างกระหายราวกับปรารถนาจะกลืนกินวิญญาณเสียให้สิ้น

พระลักษมณ์แทบไร้แรงยืน ปลายลิ้นที่รุกรานทั้งหวานและร้อนเสียจนจุดไฟในกายให้ลามลุกไปทั่ว ดูดดึงรุนแรงราวกับจะขยี้เขาให้ป่นเป็นผง แต่ในความร้อนเดือดกลับซ่อนกลิ่นหอมของดอกงิ้ว เพียงได้สูดดมก็แทบจะหลอมละลายและจมดิ่งลงในปลักของราคะ

อ...อือ...

เสียงครวญในลำคอแทบไม่เหลือแรงประท้วง

เมื่อเห็นว่าร่างบางในอ้อมกอดเริ่มสิ้นแรงขัดขืน พญายักษ์จึงค่อยถอนจุมพิตออกอย่างอ้อยอิ่งเสียดาย คลายอ้อมกอดและประคองร่างที่อ่อนยวบลงทรุดกายนั่งอยู่หน้าบานประตูอย่างถนอม พิศร่างบางที่หอบรัวด้วยรอยยิ้มเอ็นดูก่อนวาดนิ้วเชยคางพิศใบหน้างามที่บัดนี้แดงก่ำดั่งลูกตำลึงสุก

ดวงตาดุดันของเด็กหนุ่มในหนแรกกลับปรายมองไปทางอื่นอย่างเขินอาย ริมฝีปากที่เคยแผดเสียงเกรี้ยวกราดกลับขบเม้มดูอิ่มเอิบฉ่ำชุ่มอย่างผลพุทราเชื่อม

เจ้า...เจ้ายักษ์ตัณหากลับ

พระลักษมณ์บ่นอุบอย่างเง้างอน น่ารักเสียจนพิเภกเผลอยิ้มขบขันออกมา

หัวเราะอะไรของเจ้า!”

ชู่วว...

พิเภกวาดนิ้วชี้ไปป้องริมฝีปากงามให้เบาเสียงลงแต่ดูเหมือนจะได้ผลเป็นตรงข้ามเช่นเดิม ฝ่ายที่โวยวายยิ่งออกอาการอาละวาดเหมือนลูกเสือตัวน้อยจนทำให้พญายักษ์คิดว่าต้องใช้ไม้ตายเสียแล้ว

ปล่อยเราเดี๋ยวนี้นะพิเภก อ๊ะ!”

พระลักษมณ์อุทานเมื่อถูกอุ้มจนตัวลอยและทิ้งร่างลงบนแท่นบรรทมตามด้วยแผ่นอกหนาหนักทาบทับ

จ...จะทำอะไร!”

ริมฝีปากประทับปิดเสียงโวยได้อีกครา แต่ครั้งนี้แน่นหนักเสียจนหายใจหายคอไม่ออก มือใหญ่วาดไล้จากแผ่นอกของร่างที่ทาบทับก่อนลากเลยไปเบื้องล่าง ปลดภูษารัดรอบเอวและสอดลึกลูบสัมผัสผิวกายเบื้องล่างจนเด็กหนุ่มสะท้านเกร็ง แรงปลุกเร้าดึงรั้งก่อความร้อนรุ่มขึ้นจนหัวใจลั่นระรัว แม้จะพยายามดันแผ่นอกของผู้รุกรานออกแต่ก็ไม่มีทีท่าจะสำเร็จ ยิ่งการปรนเปรอเบื้องล่างร้อนแรงขึ้นเท่าไร เขาก็เหมือนยิ่งหายใจไม่ทัน

...!!!”

ดวงตางดงามหลับแน่นและฉ่ำชุ่มด้วยสายน้ำตาเมื่ออารมณ์พลุ่งพล่านแล่นริ้วถึงศีรษะ ริมฝีปากที่ยังถูกพันธนาการแน่นปิดกั้นลมหายใจจนความอึดอัดจุกแน่นเต็มอก ยิ่งมือใหญ่ร้อนอุดึงกระชากรุนแรง ทั้งกายก็เหมือนกำลังจะลอยเบาขึ้นไปจนสูงเสียดฟ้า ผิวดั่งอาบรดด้วยตัณหาราคะเสียจนร้อนซ่านไปทั่วทั่งกาย

จนเมื่อความอดทนมาถึงจุดสิ้นสุด มือใหญ่จึงรีดเร้นจนปราการแตกสลาย สายน้ำตาและธารอารมณ์หลั่งไหลสาดเทปลดเปลื้องวิญญาณออกจนหมดสิ้น ทันทีที่ความปรารถนาพวยพุ่งถึงขีดสุด สติก็ดับไปพร้อมความหฤหรรษ์ในอ้อมแขน

ดวงเนตรพญายักษ์หรี่มองอย่างครุ่นคิด

เขาถอนริมฝีปากออกเมื่อมั่นใจว่าเด็กหนุ่มในอ้อมกอดสิ้นสติไปแล้วเป็นแน่ พญายักษ์กระชับแว่นวิเศษและทอดดวงตาปรายมองร่างสีทองสุกปลั่งที่สิ้นสติอยู่บนแท่นบรรทมก่อนจัดแจงแต่งองค์ให้พระลักษมณ์นอนสงบอย่างสมเกียรติ แต่เมื่อลุกขึ้นและกำลังจะดิ่งตรงไปยังเรือนพักของกาลสิทธิโคดม เขาก็เกิดนึกห่วงหันมามองอีกครั้ง ดวงหน้าสีทองอร่ามและผิวแก้มระเรื่อน่าเอ็นดูเสียจนเผลออมยิ้ม

มือใหญ่เอื้อมลงไล้ผิวแก้มอย่างเสน่หา

พิเภกคลี่ยิ้มที่มุมปากก่อนจะโน้มใบหน้าลงจุมพิตผิวแก้มเนียนแผ่วเบา เนิ่นนานจนในที่สุดก็หักใจลาออกมาอย่างเสียดาย

สวัสดีค่า ^_^

อากาศร้อนมากค่า!! ไม่อยากเชื่อว่าเมืองไทยจะมีวันที่ร้อนได้ขนาดนี้ อยากจะเล่นน้ำตุ๋มต๋ำทั้งวันเลย นอนตีพุงในห้องแอร์ กินไอติมเย็นๆ เฮ้อ...แฮปปี้

หลังจากเขียนเซอร์วิสมาหลายตอน ก็ยังคงเซอร์วิสต่อไปค่า เอิ้กๆๆๆ ไม่ตัดเข้าเนื้อเรื่องปกติซักที คิดว่าคงเซอร์วิสต่อไปจนจบตอนก็จะจริงจังมั่งล่ะค่ะ แต่ระหว่างนี้คิดเนื้อเรื่องไม่ออกเลย มัวแต่ห่วงงานค่ะ ต้องส่งต้นฉบับให้คุณบรรณาธิการก่อนวันที่ 26 นี้แต่...ขี้เกียจตัวเป็นขนเลย

ตอนนี้พิเภกกลับมารุกค่ะ!! (หลังจากเจอรัศมีชายเหนือชายของทศกัณฐ์ไปหลายยก) วิธีหยุดเสียงโวยมีตั้งหลายวิธี เอาแบบป่าเถื่อนชกท้องสลบหรือจับขังไว้ในห้องก็ยังได้ แต่พิเภกไม่ทำค่ะ เดี๋ยวคนดูจะไม่กรี๊ด ขอจัดการปิดปากแบบอีโรติคหน่อยดีกว่า ว่าเข้านั่นแต่ที่จริงสนอง need คนเขียนเห็นๆ อยู่แล้ว เอิ้กๆๆๆ

ขอบคุณท่าน kintanaraka สำหรับน้องลิงหนุมานที่วาดมาฝากนะคะ ดูกวนอย่างแรง แบบนี้อินทรชิตจะรับมือไหวมั้ยเนี่ย ขอบคุณค่า มีอีกขออีกนะค๊า

 

ตอนต่อไปขอเคลียร์งานให้โล่งๆ ก่อนค่ะ ทั้งร้อนทั้งกลุ้มเรื่องงาน ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงมีแต่ฉากเซอร์วิสเป็นแน่! เครียดทีไรเนื้องเรื่องไม่เดิน เซอร์วิสตลอด! ขอบคุณที่ติดตามนะค๊า

Comment

Comment:

Tweet

ปัทโธ่! //ลงไปดิ้น//
ไอ้เรารึอุตส่าห์เชียร์สุดตัวให้พระลักษมณ์เสร็จพิเภกซะที จขบ.ใจร้ายนะคะ มาทำให้ค้างงงง

#9 By hydragyrum on 2014-04-28 01:14

วิธีทำให้หยุดพูดได้ใจมากเลยคุณยักษ์แว่นconfused smile

#8 By momo (115.67.67.241) on 2013-07-28 20:59

พิเภกเป็นหนุมแว่น *0*

#7 By อย่าริมาซ่า on 2013-07-21 17:47

พระลักษณ์ดูแบบซึ่นมาก 55555555

#6 By monster zis on 2013-06-12 00:04

โอ๊ยยยย เอะอะก็จูบๆ หลงริมฝีปากพระลักษณ์แล้วน่ะสิคุณพิเภก ><
ชอบอ่ะๆ ถ้ามีการตบเกิดขึ้นก่อนจูบด้วยนี่คงกลายเป็นละครช่อง 7 พอดี 555

#5 By PoLo (103.7.57.18|125.24.105.247) on 2012-11-29 01:47

อุ หลงน้องลักษมณ์แล้วสินะคะ cry cry
จัดเลยค่ะ

#4 By Ta*Na on 2012-11-03 20:03

ฮุฮุ พี่พิเภก เสร็จน้องลักแล้วแน่ๆ เลยค่ะ 
ขอเรียกว่าพิเภกเสร้จ เพราะเหมือนจะหลงเข้าเต็มๆ เลย

#3 By THE KON on 2012-10-04 00:19

อุเหม่พิเภกหลงเค้าแล้วอะเด๊cry

#2 By rosin (103.7.57.18|124.122.50.81) on 2012-09-30 10:07

เซอร์วิสเยอะๆก็ดีนะค่ะ-.,-b(โดนตบ)

#1 By yong-w- on 2012-05-20 16:15