หลังจากขับพิเภกออกจากกรุงลงกาผ่านไปหลายวัน หน้าบัลลังก์พิจารณาความตกอยู่ในความเงียบสงัด เหล่าเสนาแทบไม่ปริปากพูดคุยกันเพราะรู้ดีว่าท้าวทศกัณฐ์ยังไม่อยู่ในอารมณ์ปกติเหมือนเดิม กระทั่งกุมภกรรณผู้น้องก็ยังต้องนั่งนิ่ง หรือแม้แต่อินทรชิตบุตรชายก็ยังไม่กล้าทูลถามสารทุกข์สุกดิบ

ทูลท่านท้าวทศกัณฐ์ มีรายงานจากทางทิศบูรพาว่าจู่ๆ ก็เกิดฟ้าลั่นพสุธาสะเทือนโดยไม่ทราบสาเหตุ ท่านจะดำเนินการอย่างไรต่อไปพะย่ะค่ะ

สุกรสาร หนึ่งในเสนายักษ์ยี่สิบตนแห่งกรุงลงกาทูลถาม

เจ้าจงแปลงเป็นเหยี่ยวไปดูลาดเลาหน่อยแล้วกันว่าเกิดอาเพสอะไรขึ้นหรือเปล่า

ทศกัณฐ์กล่าวอย่างเรียบนิ่งแล้วปิดการพิจารณาความก่อนลุกออกจากบัลลังก์ไปอย่างรวดเร็ว อินทรชิตหันไปมองทางสุกรสารแล้วจึงสังเกตได้ว่าอีกฝ่ายหน้าซีดเหงื่อแตกจนน่าเป็นห่วงจึงตรงรี่เข้าไปถาม

เจ้าเป็นอะไรหรือเปล่า

สุกรสารหันมาด้วยความร้อนรน

ท่านอินทรชิต! ข้าไม