เสียงสรรเสริญพญารากษสทศกัณฐ์เซ็งแซ่ไปทั่วกรุงลงกาใหม่ เหล่าเสนาอมาตย์ต่างชื่นชมยินดีที่ไม่มีเค้าความเสียหายเมื่อครั้งหนุมานเผากรุงจนราบเป็นหน้ากลอง พระราชวังแห่งกรุงลงกาคลาคล่ำไปด้วยญาติวงศ์ที่แวะเวียนเข้ามาสนทนาสมาคมกันอย่างรื่นเริงแม้ว่าจะหายหน้ากันไปเพียงเจ็ดวัน แต่ดูเหมือนเจ้าครองนครผู้สามารถกลับไม่อยู่ในอาการรื่นเริงเท่าใดนัก

บุรุษสูงโปร่งผิวกายสีเขียวสง่างามเดินผ่านมหาดเล็กรักษาพระองค์ไปยังห้องบรรทมของทศกัณฐ์ผู้เป็นบิดา เขารับทราบจากนางมณโฑผู้เป็นมารดาว่าหลังสร้างกรุงลงกาใหม่เสร็จ พระบิดาผู้ห้าวหาญและเป็นที่ยำเกรงทั้งสิบหกชั้นพรหมกลับดูแปลกไป เก็บตัวและนิ่งเฉยราวกับไร้หัวใจ ไม่ออกสมาคมทั้งที่แต่เดิมหากมีงานรื่นเริงเช่นนี้ท่านไม่มีละเว้น

มือใหญ่เอื้อมปัดม่านแพรบางเบากั้นเขตห้องบรรทมออก แต่ไม่เห็นอะไรนอกจากความมืดและเงียบสงัด

ย่ำค่ำแล้วยังไม่มีบริวารมาจุดประทีปให้อีกหรือพะย่ะค่ะ พระบิดา

ชายหนุ่มถามเป็นเชิงทักทาย แต่ได้รับคำตอบเป็นความเงียบอยู่พักใหญ่ เขาจึงตัดสินใจเดินตรงเข้าไปถึงแท่นบรรทมแต่ก็ไม่พบใคร 

พระบิดา ท่านประทับอยู่ในห้องนี้หรือเป...

มีอะไร...รณพักตร์

เสียงแหบเย็นหนักกังวานเพียงแผ่วเบาแต่เยือกเย็นราวลมเหนือพัดผ่านร่างของอินทรชิตจนสั่นไปทั้งกาย เขาทราบดีว่าหากพระบิดาเรียกชื่อเดิมของเขาเช่นนี้หมายถึงไม่อยู่ในอารมณ์ที่อยากเสวนาเรื่องเป็นงานเป็นการเท่าใดนัก

ท่านแม่ใช้ข้ามาสอบถามว่าพระบิดาประชวรหรือเปล่า เห็นว่าท่านไม่ค่อยอยากอาหาร แล้วท่านก็ไม่ค่อย...

รณพักตร์...เราต้องการความสงบ

เสียงเปรยเรียบนิ่งปิดจบบทสนทนา