เสียงสรรเสริญพญารากษสทศกัณฐ์เซ็งแซ่ไปทั่วกรุงลงกาใหม่ เหล่าเสนาอมาตย์ต่างชื่นชมยินดีที่ไม่มีเค้าความเสียหายเมื่อครั้งหนุมานเผากรุงจนราบเป็นหน้ากลอง พระราชวังแห่งกรุงลงกาคลาคล่ำไปด้วยญาติวงศ์ที่แวะเวียนเข้ามาสนทนาสมาคมกันอย่างรื่นเริงแม้ว่าจะหายหน้ากันไปเพียงเจ็ดวัน แต่ดูเหมือนเจ้าครองนครผู้สามารถกลับไม่อยู่ในอาการรื่นเริงเท่าใดนัก

บุรุษสูงโปร่งผิวกายสีเขียวสง่างามเดินผ่านมหาดเล็กรักษาพระองค์ไปยังห้องบรรทมของทศกัณฐ์ผู้เป็นบิดา เขารับทราบจากนางมณโฑผู้เป็นมารดาว่าหลังสร้างกรุงลงกาใหม่เสร็จ พระบิดาผู้ห้าวหาญและเป็นที่ยำเกรงทั้งสิบหกชั้นพรหมกลับดูแปลกไป เก็บตัวและนิ่งเฉยราวกับไร้หัวใจ ไม่ออกสมาคมทั้งที่แต่เดิมหากมีงานรื่นเริงเช่นนี้ท่านไม่มีละเว้น

มือใหญ่เอื้อมปัดม่านแพรบางเบากั้นเขตห้องบรรทมออก แต่ไม่เห็นอะไรนอกจากความมืดและเงียบสงัด

ย่ำค่ำแล้วยังไม่มีบริวารมาจุดประทีปให้อีกหรือพะย่ะค่ะ พระบิดา

ชายหนุ่มถามเ