tumblr visitor stats

บัดนั้น ร่างของพญาวานรสองตนก็ปรากฏขึ้นหลังพุ่มไม้ ทั้งสองคุกเข่าลงและคลานเข้ามาหาอย่างเคารพนบนอบพร้อมกับอนุชาลักษมัณที่ค่อยๆ เดินกลับเข้ามาด้วยกิริยาเจือความเขินอายเล็กน้อย เห็นดังนั้นใบหน้าของพระรามก็คลี่รอยยิ้มนุ่มนวลออกมาผิดกับเมื่อครู่เป็นคนละคน 

สุครีพ หนุมาน ได้ความว่ายังไงบ้าง

พญายักษ์ได้ยินชื่อหนุมานก็ถึงกับหันควับไปมอง!

ไม่น่าเชื่อว่าพญาวานรที่อยู่ตรงหน้าคือหนุมานทหารเอกของพระรามจริงๆ ด้วย ถ้าอย่างนั้นหมายความว่ารามจันทร์ผู้พี่คนนี้ก็คือพระรามที่เป็นสวามีนางสีดาหรอกเหรอ! ที่ผ่านมาเขายังไม่เคยได้พบตัวจริง เคยแค่ได้ยินกิตติศัพท์ความงามของพระรามจากนางสำมนักขาผู้เป็นน้องสาวเท่านั้น จากที่ได้ยินก็เข้าใจไปว่าพระรามเป็นมหาบุรุษกายสีเขียวที่งดงาม ใบหน้าหวานปานน้ำผึ้งเดือนห้า สุรเสียงกังวานดั่งระฆังแก้ว ตรงข้ามกับพระลักษมณ์ผู้น้องที่โหดร้ายทารุณ ลงมือหักจมูกตัดหูและมือเท้าของหล่อนอย่างไร้ความปรานีแค่เพราะหล่อนหลงรักพระรามและไปด่าว่านางสีดาเท่านั้นเอง แต่เท่าที่ดูเหมือนจะตรงกันข้าม พระลักษมณ์ออกจะอ่อนหวานราวกับกลีบพลับพลึงกลางแสงจันทร์ ส่วนพระรามกลับดูเหมือนเด็กหนุ่มวัยคะนองทั่วไปที่ฉาบหน้ากากยิ้มแย้มนิ่งเฉยหลอกตาบริวารแต่แท้ที่จริงกลับซ่อนความร้ายกาจไว้ภายใน 

พญาวานรทั้งสองหันไปมองแขกไม่ได้รับเชิญอย่างแปลกใจ ฝ่ายลิงขาวเมื่อปราดมองหัวจรดเท้าแล้วก็ขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่ค่อยพอใจ

ใครน่ะ หล่อจนน่าหมั่นไส้ มนุษย์ที่ไหนเหรอ

หนุมานโพล่งถามออกมาแบบไม่ได้คิดอะไรแต่พญาวานรสุครีพผู้เป็นน้าแทบจะกระโดดเข้ามาอุดปากไม่ทัน พระรามเห็นดังนั้นจึงหันไปเจรจาอย่างนุ่มนวล

จริงสิ เราคงต้องขอคุยธุระเป็นส่วนตัวสักหน่อยนะราวณะ