tumblr visitor stats

มหาบุรุษกายสีทองรู้สึกผิดสังเกตอยู่เล็กน้อยเนื่องจากพระรามเชษฐาของตนดูจะบ่นถึงเรื่องกรุงลงกามากเป็นพิเศษตั้งแต่หลังวันที่งูยักษ์เข้ามาจู่โจม แต่จะว่าไปที่ตนส่งสามทหารเอก หนุมาน องคต และชมพูพานไปดูเชิงก่อนว่าการเดินทางไปกรุงลงกาต้องลำบากและห่างไกลอีกเพียงใด ทหารเอกทั้งสามก็ยังไม่ยอมกลับมารายงานเสียที อาจเป็นเพราะเหตุนี้ทำให้เจ้าพี่ของเขาอยู่ไม่เป็นสุข

ท่านพี่ราม

พระลักษมณ์เอ่ยทักเมื่อเห็นว่าพี่ชายถือคันศรแน่นิ่งอยู่บนหลังม้าแม้ว่าจะมีจิ้งจอกและสัตว์ป่าวิ่งผ่านหน้าไปหลายตัวแล้วก็ตามซึ่งผิดวิสัยเป็นอย่างมาก

พระรามเป็นบุรุษรูปร่างสูงสง่าและมีใบหน้าที่หวานซึ้งจนหยุดสายตาได้ทั้งผู้คนและสรรพสัตว์รอบข้าง ผิวกายสีเขียวนวลงดงามหมดจด ไม่ว่าจะอยู่ในเครื่องทรงแบบใดก็ขับให้ผิวกายดูโดดเด่นขึ้นไปเสียหมด ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงฉ่ำชุ่มมักจะระบายรอยยิ้มนุ่มนวลอยู่เสมอในยามที่ออกสมาคม แต่เมื่อใดที่อยู่องค์เดียวหรืออยู่ต่อหน้าอนุชาลักษมัณก็มักจะแอบเบ้ริมฝีปากเง้างอนเหมือนเด็กเล็กๆ อย่างน่าเอ็นดู บุคลิกภายนอกสมเป็นมหาบุรุษซึ่งพลวานรให้ความเคารพ คือดูนิ่งสงบและนุ่มนวลราวกับแสงจันทร์ แต่ยามวิ่งม้าล่าสัตว์กลับองอาจผ่าเผยเหมือนเด็กหนุ่มวัยฉกรรจ์ผิดกับยามสงบเป็นคนละองค์ เจิดจ้าและระอุดั่งแสงอาทิตย์จึงมีแรงดึงดูดมหาศาลแม้กับผู้ที่ได้สบตาเพียงครั้งแรกให้ตกบ่วงสมัครรักใคร่ในทันที เปรียบดั่งดอกลั่นทมที่งามหมดจดหาใดเปรียบและมีกลิ่นหอมจรุงจิตรุนแรงชวนให้เคลิบเคลิ้ม หากจะสัมผัสดอมดมพอชื่นใจก็ได้อยู่ แต่ถ้าอาจหาญเด็ดลงมาก็ต้องทำใจว่าต้องถูกยางพิษสะกิดผิวจนแสบร้อน 

ท่านพี่

อ...อะไร มีอะไรเหรอลักษมัณ

ฝ่ายที่ถูกเรียกสะดุ้ง 

ดูช่วงนี้ท่านพี่จิตใจไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัว ทรงกังวลอะไรอยู่หรือเปล่า

น้ำเสียงที่สอบถามเจือความเป็นห่วงจับใจ

พระลักษมณ์เป็นมหาบุรุษรูปร่างอรชรทว่าสง่างาม ผิวกายสุกปลั่งสีดั่งทองทา บุคลิกภายนอกดูสุภาพเรียบร้อยสูงศักดิ์เช่นพับผ้าไหมชั้นเลิศ แต่แม้จะพูดน้อยและเก็บตัวก็ยังมีเสน่ห์ลึกลับดั่งดอกการเวกคลี่กลีบแรกแย้ม ยิ่งถูกกระตุ้นให้ร้อนรุ่มก็ยิ่งงามชวนรัญจวนใจ ริมฝีปากบางกัดเม้มราวกับเก็บอารมณ์อยู่เป็นนิจ น้อยครั้งมากที่ใครจะได้เห็นรอยยิ้มของพระลักษมณ์เว้นแต่เมื่ออยู่ต่อหน้าพระเชษฐา โดยเฉพาะยามที่เจอคนแปลกหน้า จะให้ท่านเอื้อนโอษฐ์เอ่ยวาจาสักคำยังแสนยาก เรื่องการสมาคมถือว่าแพ้ทางและไม่จัดเจนเอาเสียเลยผิดกับพระเชษฐา แม้ภายนอกจะดูนิ่งเย็นราวกับแสงเทียน แต่ยามต้องออกโรงปกป้องเกียรติภูมิของพระเชษฐาก็สามารถเร่าร้อนได้ดั่งเปลวเพลิง พระลักษมณ์เมื่ออดีตชาติเป็นพญาอนันตนาคราชที่ประทับของพระนารายณ์ในเกษียรสมุทร ความที่เคยปกป้องดูแลอย่างใกล้ชิด ชาตินี้จึงยังมีจิตผูกพันอยากพัดวีเอาใจอยู่ร่ำไป

ฝ่ายพระรามแม้จะรู้ดีว่าอนุชาเป็นห่วงมากแค่ไหนแต่ก็ไม่สามารถกลั่นความคับอกคับใจออกมาเป็นวาจาได้ มหาบุรุษปฏิเสธและขอตัวกลับที่ประทับก่อนทั้งที่ยังล่าสัตว์ไม่ได้เลยสักตัวเดียว ผิดกับวิสัยเดิมที่ชอบขี่ม้าล่าสัตว์มากถึงขนาดหากวันใดยังล่าไม่ได้สักตัว ต่อให้ตะวันตกดินแล้วต้องจุดคบไฟก็ต้องล่ามาให้ได้

อากาศที่ร้อนอบอ้าวในยามเที่ยงวันชวนให้พระรามปวดหนึบไปทั่วตัว ที่ประทับล่าสัตว์แม้ว่าจะเป็นมณฑปเปิดโล่งให้ลมผ่านแต่ความระอุภายในตัวทำให้ทั่วกายร้อนรุ่มเหลือเกิน มหาบุรุษกายสีเขียวยังคงเหม่อลอยราวกับไร้วิญญาณ ในใจของเขามีแต่เรื่องที่ถูกมองว่าเหมือนสตรีวนไปเวียนมา แต่นั่นก็ไม่รุนแรงเท่าเมื่อคิดถึงยามอยู่ในอ้อมแขนแนบแผ่นอกของพิเภก

คิดอะไรของเรากันแน่เนี่ย ฟุ้นซ่านใหญ่แล้ว

พระรามบ่นกับตัวเอง และเมื่อระลึกได้ว่าวัฐจักรความคิดนี้เห็นทีจะไม่สิ้นสุดจึงตัดสินใจไปสรงน้ำพักผ่อนเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศดีกว่า

สายน้ำใสดั่งกระจกเย็นฉ่ำและเสียงนกร้องเจื้อยแจ้วทำให้ความเมื่อยล้าและกังวลของพระรามหลุดลอยหายไปกับธารน้ำ เขาลงสรงในลำธารเย็นฉ่ำที่มีน้ำตกขนาดย่อมๆ อยู่ใกล้ๆ เอื้อมมือทักทายมัจฉาที่ว่ายมารายรอบและสดับเสียงคลื่นน้ำตกที่ไพเราะหูก็เหมือนกับได้ชุบชีวิตใหม่ขึ้นมาอีกครา

น้ำ...

เสียงแหบเครือดังมาจากเบื้องหลังจนพระรามสะดุ้ง มือบางหันไปคว้าพระขรรค์มาไว้ใกล้ตัวก่อนจะหยิบภูษามาพันไว้รอบเอวและเดินไปทางต้นเสียง

ขอน้ำหน่อย...

ต้นเสียงนอนแผ่อยู่กับพื้นไม่ไกลไปนี้เอง พระรามรีบรุดไปหาและทรุดกายลงมองร่างที่สกปรกไปด้วยเขม่าควันไฟและขี้เถ้า ในแวบแรกถึงกับตกใจเนื่องจากบุรุษผู้นี้มีใบหน้าละม้ายพิเภกซึ่งยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดถึงเมื่อครู่ ที่ต่างกันเห็นจะเป็นบุรุษผู้นี้มีใบหน้าหล่อเหลาจัดจ้านกว่ามาก ที่สำคัญอีกอย่างคือไม่ได้สวมแว่นตา

นี่คงอดน้ำมาหลายวันสินะ

เห็นดังนั้นจึงเหน็บพระขรรค์ไว้กับสายรัดภูษาด้านหลังและวิ่งกลับไปรองน้ำในลำธารใส่มือและวิ่งนำมาป้อนให้ น่าแปลกที่เมื่อน้ำสัมผัสโดนริมฝีปากก็พลันระเหยหายไปหมด

ริมฝีปากอิ่มเอิบเบะด้วยกิริยาราวกับเด็กน้อย พระรามยกมือทั้งสองขึ้นมาดูด้วยความแปลกใจแล้วจึงยันกายลุกขึ้นไปที่ริมลำธารอีกครั้ง ครั้งนี้วักน้ำขึ้นมาดื่มไว้ก่อนจะวิ่งกลับมาป้อนด้วยริมฝีปากโดยตรง แต่เมื่อน้ำผ่านเข้าริมฝีปากของบุรุษที่กึ่งสิ้นสติก็ยังคงระเหยหายไปหมดเช่นเดิมอยู่ดี

ร่างที่โอดครวญลืมตาขึ้นอย่างแปลกใจ เมื่อเห็นภาพบุรุษใบหน้าหวานซึ้งงดงามราวกับแสงจันทร์และผิวกายสีเขียวเรืองรองสุกปลั่งอยู่เบื้องหน้าก็นึกว่าเป็นนางสวรรค์ สันดานยักษ์จึงลืมเรื่องกระหายไปสิ้น คว้าตัวบุรุษเบื้องหน้าเข้ามาโอบกอด พลิกกายจับกดหมายจะปลุกปล้ำเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา แต่เมื่อเห็นอีกฝ่ายตัวแข็งนิ่งไม่อิดออดเหมือนนางอื่นๆ จึงเพิ่งได้สติ หันกลับมามองดูตัวเองแล้วจึงรู้ว่าบัดนี้กำลังต้องคำสาปให้กลายเป็นมนุษย์

ทศกัณฐ์ต้องสาปปล่อยร่างในอ้อมกอดและถอยออกมาห่างทันที

ขอโทษ เราคงเพ้อเพราะไม่ได้กินน้ำหลายวัน

ไม่เป็นไร งั้นท่านพอจะลุกไหวมั้ย มีลำธารอยู่ทางนั้น

มหาบุรุษกายสีเขียวเข้ามาประคองและหันไปจ้องใบหน้าของอีกฝ่ายเป็นระยะ แต่เมื่อฝ่ายที่ต้องสาปนึกได้ว่าหากมีคนที่เป็นห่วงตนด้วยใจจริงปรากฏก็จะต้องมอบดวงใจให้ จึงสลัดมือที่เสนอให้อย่างแรงและตวาดด้วยเสียงอันดัง

ไม่ต้องมายุ่งกับข้า! ไปให้พ้น! ขืนเจ้ายังอยู่ข้าจะฆ่าเจ้า!”

พระรามสะดุ้งเนื่องจากสุรเสียงดังลั่นถึงขนาดทำให้ฝูงนกบินหนี มหาบุรุษพิศดูชายหนุ่มสูงโปร่งที่แทบจะไม่มีแรงลุกยืนด้วยตัวเองแล้วก็ถอนใจเบาๆ แม้จะมีรูปร่างสูงสง่าหน้าตาหล่อเหลาแต่ความอวดดีแบบนี้เห็นทีจะทำให้ชีวิตไม่ยืนยาว

เสียงดังขนาดนี้คงไม่เป็นไรอะไรแล้วล่ะมั้ง งั้นข้าไปล่ะ

มหาบุรุษกระชับภูษาที่พันรอบเอวและเดินหันหลังจากไป พญายักษ์ต้องสาปจึงทิ้งกายลงนอนแผ่อยู่พักหนึ่งก่อนจะรวบรวมกำลังทั้งหมดคลานไปยังลำธาร แต่ทันทีที่วักน้ำขึ้นมาจะดื่มก็เป็นเหมือนกับทุกครั้งคือน้ำระเหยหายไปหมด ไม่มีแม้แต่หยดเดียวที่ผ่านเข้าริมฝีปากเข้ามาได้ ความทรมานเหมือนนรกเช่นนี้เนิ่นนานเหมือนชั่วกัปชั่วกัลป์จนเขาลืมนับไปแล้วว่าต้องสาปเป็นวันที่เท่าไร

ดวงตาที่มองฟ้าเริ่มฝ้าฟาง เขาเริ่มเห็นภาพหลอนเป็นภาพบิดเบี้ยวน่ากลัวมากมายซึ่งเป็นผลจากการขาดน้ำอย่างหนัก สติกำลังจะเลื่อนลอยซึ่งว่าไปก็ดีเหมือนกันอย่างน้อยคงไม่ต้องทรมานมากขนาดนี้

โดนคำสาปใช่มั้ย

เสียงนุ่มๆ ดังขึ้นข้างหูจนพญายักษ์ไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงหลอนหรือเปล่า แต่เมื่อรู้สึกได้ถึงความเย็นฉ่ำเหมือนน้ำทิพย์สัมผัสที่ริมฝีปาก เขาก็ดูดดื่มอย่างชื่นใจจนเมื่อลืมตาดูถึงได้เห็นว่าพระรามนำเลือดนกที่เพิ่งล่าได้มาให้ดื่มแทนน้ำ

กินซะสิ จะได้มีแรง

มหาบุรุษกายสีเขียวนวลยิ้มแย้มด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นเหมือนแสงจันทร์ เขาค่อยๆ ลากร่างที่แทบไม่เหลือเรี่ยวแรงลงไปในลำธารอย่างยากลำบาก นำผ้าชุบสรงมาขัดผิวกายที่ดูสกปรกด้วยควันไฟและขี้เถ้า น่ารังเกียจกระทั่งเหล่าปูปลาที่อยู่ใกล้ๆ ยังว่ายหนี

คิดจะทำอะไร

ตัวมอมอย่างกับถ่าน เห็นแล้วรำคาญตาเลยจะอาบน้ำให้เท่านั้นเอง

คำตอบแบบมะนาวไม่มีน้ำตบท้ายด้วยรอยยิ้มนุ่มๆ ช่างขัดแย้งกันจนน่าฉงน

พญายักษ์ที่เริ่มสดชื่นมีแรงขึ้นเพราะได้ดื่มเลือดนกจึงค่อยๆ พิจารณาบุรุษเบื้องหน้าอย่างละเอียดอีกครั้งจึงเพิ่งเห็นว่าเป็นบุรุษชาวมนุษย์ที่มีผิวกายสีเขียวนวลเรืองรองสง่างาม ใบหน้าหล่อเหลาและหวานเสียราวกับอาบด้วยน้ำผึ้ง โดดเด่นจนไม่อาจละสายตาไปได้ ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลอย่างผู้ดี พระขรรค์และคันศรที่วางอยู่ใกล้ๆ ก็ดูเป็นของมีราคาดังนั้นน่าจะเป็นเจ้านายใหญ่โตของเมืองแถบนี้

เจ้าเป็นเจ้านายจากเมืองไหน ทำไมมาอยู่กลางป่ากลางเขาแบบนี้

คิดจะถามเรื่องคนอื่นโดยที่ไม่แนะนำตัวเลยหรือ

พระรามยิ้มนุ่มนวลแต่อีกฝ่ายกลับแทบสะอึก พญายักษ์คิดว่าถ้าเป็นคนอื่นมาทำฝีปากกล้าเช่นนี้คงได้โดนกุดหัวไปแล้ว แต่เมื่อนิ่งดูสักพักก็รู้สึกได้ว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้มีเจตนาจะเสียดสีดูถูก เพียงแต่ตรงไปตรงมาอย่างซื่อบริสุทธิ์จนเหมือนผิดกาละเทสะเท่านั้นเอง

เราชื่อราวณะ อยู่กรุงลงกา

ข้าชื่อรามจันทร์ เรียกรามเฉยๆ ก็ได้ แวะมาล่าสัตว์แถวนี้น่ะ ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรอก

พญายักษ์พิจารณาเด็กหนุ่มที่ยังช่วยขัดถูกผิวกายให้ไม่หยุดและสะดุดใจกับบางอย่างที่สวนทางกันในตัวของพระราม ทั้งที่ภายนอกดูหวานซึ้งงดงามเหมือนแสงจันทร์ แต่นิสัยลึกๆ กับตรงไปตรงมาแฝงไว้ด้วยความดื้อดึงเหมือนเด็กเล็กๆ แบบนี้จะโกรธก็โกรธไม่ลง

แล้วทำไมจึงมาช่วยเราทั้งที่กระทั่งแร้งเห็นเรายังบินหนี คงไม่ได้เพราะห่วงใยอะไรกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันหรอกนะ

พญายักษ์แปลงถามให้แน่ใจว่าไม่ได้เป็นการถอนคำสาปจนต้องยกหัวใจให้ ฝ่ายที่รับฟังจึงยิ้มอย่างนุ่มนวลอีกครั้งทั้งที่ยังคงค่อยๆ ขัดถูกผิวกายไม่หยุดมือ

ไม่ต้องห่วง ข้าช่วยเพราะว่างงานเลยอยากจะหาอะไรทำให้หลุดจากความคิดฟุ้งซ่านเท่านั้นเอง ไม่ได้นึกพิศวาสอะไรท่านเป็นพิเศษหรอก

พระรามตอบตรงซึ่งช่วยให้พญายักษ์หายใจหายคอโล่งหน่อย เมื่อเรี่ยวแรงคืนมาแล้วและคราบเถ้าถ่านถูกชำระล้างออกไปจนสบายตัวบ้าง ชาติยักษ์จึงรู้สึกอยากเกี้ยวเด็กหนุ่มรูปงามขึ้นมาเสียจริง

เราขอบใจที่เจ้าช่วยเรานะรามจันทร์ อยากได้อะไรตอบแทนล่ะ อีกไม่กี่วันเราจะพ้นคำสาป จะได้หามากำนัลเจ้า

ไม่ต้องหรอก ขอบใจ

มหาบุรุษตอบอย่างไม่สนใจใยดี กลับยิ่งทำให้ฝ่ายยื่นข้อเสนอรู้สึกอยากเอาชนะมากขึ้นไปใหญ่

ท่านพี่ราม!!”

เสียงกังวานใสตะโกนเรียกมาแต่ไกล มหาบุรุษกายสีเขียวหันไปทางต้นเสียงด้วยใบหน้ายิ้มร่าน่ารักเหมือนเด็กเล็กๆ ผิดกับเมื่อครู่ที่ปั้นหน้าสง่างามนิ่งเงียบให้ดูสมกับมีชาติกำเนิดสูงส่งซึ่งพญายักษ์ก็สังเกตเห็นได้ ยิ่งเมื่อบุรุษต้นเสียงเดินตรงเข้ามาใกล้ ฝ่ายเด็กหนุ่มผิวกายสีมรกตก็ยิ่งร่าเริงออกหน้าออกตา

มีอะไรเหรอลักษมัณ

เห็นท่านพี่หายไปเลยเดาว่ามาสรงที่นี่หรือเปล่า

อนุชายิ้มอย่างโล่งใจด้วยกิริยานุ่มนวลราวกับผ้าพับไว้ มหาบุรุษกายสีทองอยู่ในชุดสรงซึ่งประกอบด้วยผ้านุ่งบางเบาและผ้าชุบสรงพาดอยู่บนไหล่ซึ่งเป็นการแต่งกายมาตรฐานสำหรับการสรงน้ำทั่วไป พญายักษ์มองดูเด็กหนุ่มผู้นี้แล้วก็รู้สึกสะดุดใจเนื่องจากรูปร่างหน้าตางดงามโดดเด่นไม่แพ้พี่ชายเช่นกัน รูปร่างบอบบางแต่ทะมัดทะแมงแกร่งกล้า นอกจากนั้นยังงามสง่าทำให้รู้สึกว่าอาจจะมีเลือดเนื้อเชื้อขัตติยาอยู่เป็นแน่

ท่านพี่ แล้วบุรุษท่านนั้นคือ...

พระลักษมณ์หันมามอง แม้จะสอบถามด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่พญายักษ์แปลงก็มองออกว่ามีความระแวงสงสัยอยู่ลึกๆ ในดวงตา

ท่านผู้นี้ชื่อราวณะ พี่เพิ่งช่วยไว้เมื่อครู่

พญายักษ์โค้งคำนับให้นิดหนึ่งซึ่งอีกฝ่ายก็โค้งตอบเช่นกัน

อย่างนั้นหรือ ข้าเป็นน้องชายชื่อว่าลักษมัณ

ความเรียบร้อยนุ่มนวลของพระลักษมณ์ถูกใจพญายักษ์ทันที เขาดิ่งตรงลงคุกเข่าเบื้องหน้าและดึงมือบางสีทองอร่ามมาจุมพิตอย่างแผ่วเบาก่อนจะช้อนนัยน์ตาขึ้นมองอย่างยั่วเย้าเช่นเดียวกับที่เกี้ยวพาราสีนางทั้งหลายมาเป็นเมีย

มหาบุรุษกายสีทองตกใจถึงกับชักมือหนีแต่ฝ่ายพญายักษ์แปลงยังคงยึดไว้มั่น แรงสั่นน้อยๆ และกิริยาเขินอายอย่างบริสุทธิ์ยิ่งกระตุ้นให้ทศกัณฐ์อยากรุกอีกสักหน่อย แต่ยังไม่ทันได้ทำอะไรต่อ พระรามก็ตรงเข้ามาประสานมือของทั้งสองที่กุมอยู่ให้กลายเป็นสาม

จับมือทำความรู้จักกันเหรอ ข้าจับด้วยสิ

พระลักษมณ์สลัดมือออกอย่างเขินอายทันทีก่อนจะเดินหนีไปทางท่าสรง ส่วนพระรามก็หันมาจับมือถือแขนกับบุรุษผิวไหม้เกรียมที่ยังคงคุกเข่ากับพื้นด้วยรอยยิ้ม สักพักจึงก้มลงไปกระซิบข้างใบหู

มองไม่เห็นรึไงว่าน้องข้าเป็นผู้ชาย

ทศกัณฐ์ขำขึ้นมาเบาๆ

เห็นสิ อกแบนราบเสียขนาดนั้น แต่เรื่องเกี้ยวพาราสีมันไม่ได้จำกัดอยู่แค่กับสตรีนี่นา ของพรรณนี้มันขึ้นกับว่าถูกใจกันหรือเปล่า

อย่าบอกนะว่าต่อให้เป็นลิงม้าปลาช้างเจ้าก็งาบหมด

เจ้าคิดไม่ผิดหรอก

เส้นประสาทของพระรามเหมือนจะปูดขึ้นมาหนึบๆ เขายังคงยิ้มน่ารักและช่วยฉุดอีกฝ่ายขึ้นมา แต่ยังไม่ทันลุกยืนได้เต็มที่ มหาบุรุษกายสีเขียวก็วาดเข่าลอยไปกระแทกเต็มท้องจนพญายักษ์แปลงจุกลงไปนั่งกองกับพื้นอีกครา

ใบหน้าคมเข้มระบายความโกรธจัดทันที เขาเงยขึ้นมามองและเห็นว่าอีกฝ่ายเชิดหน้าปรายลงมาอย่างผยอง

ถ้าฟังไม่ถนัดข้าก็จะพูดอีกรอบ อย่ายุ่งกับน้องชายข้า

ท่าทางหวงน้องชายจนเก็บความไม่พอใจไว้ไม่อยู่ช่างดูน่าดึงดูดเสียยิ่งกว่าลักษมัณผู้น้องเสียอีก เห็นแบบนี้พญายักษ์ชักอยากหยอกเล่นมากขึ้นไปใหญ่

หึ...เราได้ยินเต็มสองหูเลยล่ะ

งั้นก็ดี

เด็กหนุ่มกายสีเขียวก้มลงไปประคองรางที่นั่งกุมท้องให้ขึ้นมายืนได้อีกครั้ง ท่าทางเนิบนาบภายนอกแต่ภายในกลับแสบอย่างร้ายกาจทำให้พญายักษ์อยากลองท้าทายดูเสียแล้วสิ อย่างน้อยก็น่าจะฆ่าเวลาช่วงที่ต้องสาปจนน่าเบื่อหน่ายได้เหมือนกัน

0                      0                      0                      0                      0                      0

สวัสดีค่า ;D

มาต่ออย่างรวดเร็วค่ะ ตอนนี้โหมโรงให้มหาบุรุษสองพี่น้องได้เจอกับทศกัณฐ์ที่กลายเป็นมนุษย์ไปแล้ว เจอกันครั้งแรกก็โดนพระรามเข่าลอยเข้าเต็มท้องเลย ฮ่าๆๆๆ คุณพี่เขาหวงน้องค่ะ อย่ามาทำก้อร้อก้อติกซะให้ยาก อุตส่าห์ได้เจอกันทั้งทีมีหรือที่พญายักษ์อย่างทศกัณฐ์จะปล่อยให้สองพี่น้องหลุดมือ แต่ใครจะโดนงาบก่อน หรือพิเภกจะเข้ามาช่วยใครได้ทัน โปรดติดตามค่ะ


ขอบคุณสำหรับรีเควสต์นะคะ มีส่วนช่วยในการตัดสินใจเขียนมากเลยค่ะเพราะบางครั้งนึกไม่ถึงว่าจะจิ้นคู่นี้ แต่พอมีเสียงรีเควสต์เลยนึกขึ้นได้...เออเนอะ คู่นี้ก็แจ่มนี่นา ฉากเลือดสาดอยู่อีกไม่ไกลเกินเอื้อมค่ะ แต่ว่า...เขิลลลลล เขินจังค่ะ ไม่ได้เขียนมาตั้งนาน เดี๋ยวได้เขียนไปซับเลือดไปแล้วก็หัวเราะแปลกๆ ไปด้วยแน่เลย


พบกันตอนหน้าค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

กลิ่นสลิ้มจอมโหนมาแต่ไกลเลยนะครับ คอมเม้น 8 กลับไปตีกะควายแดงต่อเถอะปล่อยโลกเดินหน้าเถอะครับอย่าทำตัวลาน้ำอย่างนี้เลยปัญญาอ่อนopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#17 By (14.207.222.72|14.207.222.72) on 2014-09-29 21:27

กลิ่นสลิ้มจอมโหนมาแต่ไกลเลยนะครับ คอมเม้น 8 กลับไปตีกะควายแดงต่อเถอะปล่อยโลกเดินหน้าเถอะครับอย่าทำตัวลาน้ำอย่างนี้เลยปัญญาอ่อนopen-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

#16 By (14.207.222.72|14.207.222.72) on 2014-09-29 21:26

เอ่อ คือ คู่กับพระลักษณ์(เขียนถูกไหม)เถอะ ผมขอร้อง เด๊ะไม่มีคู่

#15 By Arm on 2014-06-14 01:42

ระวังเถอะจะตกหลุมรักยิ่งน่ารักอยู่ด้วยcry

#14 By momo (115.67.98.178) on 2013-07-26 21:06

ทศกัณฑ์ควบคู่ป่ะคะ 555555555

#13 By monster zis on 2013-06-10 22:42

=[]=!!
ไม่นะ! พระลักษมณ์ต้องคู่กับกุมภกรรณสิ~!! (มายังไงเนี่ย?...)
ส่วนพระรามกับทศกัณฑ์ก็ถูกแล้ว... =w=;
ป.ล. กำลังนั่งอ่านรามเกียรติ์อยู่พอดีเลยค่ะ อ่านแล้วอารมณ์จิ้นพลุ่งพล่านเหมือนกัน >w< !

#12 By Violet Sky on 2012-12-08 13:45

พระรามหวงน้อง! 5555555555 น่ารัก!!

#11 By tasenda (103.7.57.18|110.168.84.14) on 2012-12-08 00:37

พระลัษณ์ น่ารัก 
ใครจะงาบใครหรือจะ 4P  

#10 By Ta*Na on 2012-10-23 23:08

โอ๊ํยยยย ที่ทศสุดหล่อ จะเกี้ยวใครกันแน่คะ
รวบสองเลยมั๊ยยยย แอร๊ยยยย >w<

#9 By THE KON on 2012-10-03 19:08

ขอแสดงความเห็นนิดนึงนะครับ
รามเกียรติ์คือวรรณกรรมที่รังสรรมาเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระมหากษัตริย์ เป็นวรรณกรรมศักดิ์สิทธิ์ ที่ทุกยุคทุกสมัยให้ความเคารพ เพราะเราถือว่าพระมหากษัตริย์ เป็นสมมติเทพ พระนารายณ์ที่อวตารมาเป็นพระรามแห่งกรุงอโยธยา จึงเป็นดั่งต้นวงศ์แห่งพระมหากษัตรย์ จึงขอความกรุณา ให้คุณหยุดแต่งเรื่องนี้ และลบตอนทั้งหมด
คงคิดว่าผมมาด้วยใจอธรรม์ แต่ลองคิดดูสักนิด บ้านเมืองในปัจจุบัน ที่มีการจาบจ้วงสถาบันเบื้องสูง แล้วยังมีนวนิยายออนไลน์ ที่ดูหมิ่นไปถึงเบื้องบนองค์เทพ และไม่ใช่การขู่ ด้วยรามเกียรติ์เป็นวรรณคดีที่ใช้แสดงโขนเพียงเรื่องเดียว จึงเป็นที่หวงแหนแห่งบรมครูโบราณ หากท่านได้ทำการลบและขอขมาต่อครูโบราณ ก็ขอให้ท่านพบแต่ความสุขสวัสดี แต่ถ้าไม่ ก็ขอให้องค์พระพิราพ จงสำเร็จโทษแก่ท่าน ผู้โอหัง ถือดีในทิฐิมานะ และจงขออย่าได้ประสบความเจริญ จนชั่วชีวิต ขอบคุณครับ :))

#8 By khun. (103.7.57.18|202.12.74.1) on 2012-08-02 13:33

ม่ายยยยยยยย  ทศกัณฐ์มันจะจับปลาหลายมือ  ม่ายน้า....

#7 By aew (103.7.57.18|183.89.6.85) on 2012-07-29 20:32

ไหวไหมแล่ว...เรื่องนี้ เห็นทีจะไม่ไหว
จัด 4 เลยค่ะ (อุ่ก..โดนพระรามแทงเข่า)
ชอบมากๆๆๆๆๆๆ

#6 By Mk_love_Hiddlesworth on 2012-07-15 18:36

#5 By Mk_love_Hiddlesworth on 2012-07-15 18:35

>< จะคู่กับใครน้า

#4 By The Dessert on 2012-06-15 18:33

ชอบบบบบบบบ!!!

#3 By ARISA*M-darling on 2012-05-27 21:51

คู่กับท่านพระรามแน่ๆ-.,-
เมื่อคำสาปหาย มาขนขันหมากเลยนะท่านทศกันฐ์(เขียนถูกไหม-*-)
-///////-

#2 By yong-w- on 2012-05-20 03:50

ทศกัณฐ์จะคู่ใครน้าา
รอดูต่อไปค่ะ

#1 By Mellow[Neko] (103.7.57.18|124.120.252.228) on 2012-05-19 12:10