tumblr visitor stats

ลิงขาวเหาะมาถึงอาศรมพระนารถฤาษีที่เขาโสฬสด้วยสภาพสะบักสะบอม ก่อนหน้าที่จะเข้ากรุงลงกาเพื่อนำพระธำมรงค์และสไบไปมอบให้นางสีดา เขาได้แวะที่นี่และลองดีกับฤาษีที่กล่าวกันว่ามีฤทธิ์มากหนักหนาแต่สุดท้ายก็พ่ายแก่ปัญญาจนต้องกล่าวขอขมาเป็นการใหญ่ ตอนนี้เขามีปัญหาหนักคือพยายามดับไฟที่หางเท่าไรก็ไม่สำเร็จ คนเดียวที่อยู่ใกล้ที่สุดและน่าจะพึ่งพาได้ก็เห็นจะเป็นพระนารถฤาษีนี่แหละ

เสียงย่ำแผ่วเบาค่อยๆ ดังเข้าไปด้านในอาศรม ลิงขาวมองเห็นฤาษีกำลังบำเพ็ญพรตอยู่ก็ดีใจจะวิ่งเข้าไปกอด

หยุดอยู่ตรงนั้นเลยนะไอ้ลิงป่า!”

เสียงกำราบดังลั่นจนหนุมานรีบเบรกและนั่งลงเจี๋ยมเจี้ยม เขามองดูพระฤาษีที่กำลังเดินออกมาพร้อมกับไม้เท้าในมือแล้วก็คิดว่าโดนแน่ซึ่งก็โดนจริงๆ นารถฤาษียกไม้เท้าขึ้นเคาะกะโหลกจนหัวปูดแล้วจึงค่อยนั่งลงถามสารทุกข์สุกดิบ

เป็นยังไงล่ะไอ้ลิงป่า เอาของไปให้แม่หญิงของเจ้าสำเร็จมั้ย

หนุมานพยักหน้าทั้งที่มือยังกุมหัวอยู่ เขาจ้องตรงมาเบื้องหน้าอย่างเง้างอน ที่จริงแม้จะได้ชื่อว่าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรกลางเขา แต่นารถฤาษีก็ไม่ใช่ชายแก่อย่างที่คนทั่วไปคิดกัน ออกจะท่าทางเหมือนหนุ่มเจ้าสำราญที่เสพติดการนั่งกรรมฐานเพื่อให้หยั่งรู้ด้วยซ้ำ ใบหน้าดูกวนๆ รับกับเคราเท่ๆ และแว่นตาดูมีวิชาความรู้ แต่ความที่นิสัยชอบพูดแบบปากตะไกรจึงอยู่ในสังคมไม่ได้เลยต้องออกมาปลีกวิเวกอยู่ในอาศรมกลางป่าเขาเช่นนี้

แล้ววันนี้มาหาข้าที่อาศรมมีธุระอะไรอีก

ลิงขาวหยิบหางตัวเองซึ่งยังติดไฟขึ้นมาให้ดู

ท่านฤาษีดูนี่สิ เค้าแช่น้ำอยู่นานสองนานก็ไม่เห็นจะดับซักที เลยมาถามว่าพอจะรู้วิธีดับไฟบ้างไหม

นารถฤาษีหยิบหางมาแล้วเป่าเหมือนเทียนวันเกิดและเห็นว่าไม่ดับจริงๆ

ไฟอะไรทำไมมันไม่ดับ

ก็ไฟจากหอกแก้วสุรกานต์ของทศกัณฐ์น่ะสิท่านตา

ใครตาแกวะ!”

โครม!

หนุมานโดนนารถฤาษียันโครมทันทีที่พูดคำแสลงหู จะว่าไปเมื่อครู่เขาเกิดนิมิตเห็นกรุงลงกากำลังอลหม่านเนื่องจากไฟไหม้รุนแรงถึงขนาดต้องพาเอาบรรดาพระญาติทั้งหมดขึ้นรถเหาะหนีไปอยู่บนเขาสัตนา ตอนนี้เห็นว่าโดนเผาวอดวายจนจะราบเป็นหน้ากลองอยู่แล้ว

หรือว่า...คนที่เผากรุงลงกาก็คือเจ้า