สียงเซ็งแซ่ภายในพระราชวังกรุงลงกาที่งดงามราวกับวิมานพระอินทร์ทำให้พิเภกต้องวางมือจากตำราใบลานและหยุดเล่าเรียนศึกษาไว้ชั่วครู่ เขาพอจะรู้อยู่หรอกว่าต้นเหตุของเสียงวิพากษ์วิจารณ์อื้ออึงก็คือการพิจารณาความผิดของหนุมานทหารเอกของพระรามที่ถูกอินทรชิตจับตัวไว้ได้เมื่อวานนี้ แต่สำหรับเขา เรื่องนี้ไม่ได้น่าสนใจมากเท่าเจตนาของหนุมานที่มาหักต้นไม้ในสวนขวัญ เขาก็พอจะเดาได้อยู่ว่าคงมาตามหานางสีดาซึ่งก็น่าจะเจอตัวได้ไม่ยากเนื่องจากหล่อนประทับอยู่ในตำหนักหลังใหญ่ ถ้าเจอตัวแล้วก็น่าแปลกใจว่าเพราะเหตุใดหล่อนจึงไม่ยอมให้หนุมานพาตัวกลับไปด้วย

แม้จะเป็นพญายักษ์ผู้เยือกเย็นและฉลาดเฉลียว แต่ข้อเสียของเขาคือเก็บความสงสัยไว้ไม่ค่อยอยู่ เมื่ออยากรู้เรื่องใดแล้วก็คิดว่าจะต้องหาความจริงให้ได้ คิดดังนั้นจึงลุกขึ้นจากอาสนะ ตรงไปแจ้งบริวารว่าเขาต้องการเข้าเฝ้านางสีดาในตอนนี้เลย

ท่านพี่จะไปเข้าเฝ้าตอนนี้เลยหรือเจ้าคะ

นางตรีชฎาชายาของพิเภกเอ่ยถาม หล่อนรับเป็นนางสนองโอษฐ์ให้กับนางสีดาเนื่องจากเห็นใจว่าจากบ้านจากเมืองมานานคงเหงา อีกสาเหตุคือพระยาพิเภกสวามีของหล่อนก็เปรยอยู่เสมอว่าการลักนางสีดามาจากพระรามอาจกลายเป็นเรื่องบานปลายถึงขนาดต้องทำศึกใหญ่จนเทวดาต้องลงมาช่วยก็ได้ อย่างน้อยหากหล่อนแสดงตัวว่าเป็นมิตร การศึกภายหน้าลงเอยผิดพลาดอย่างไรนางสีดาจะได้ไม่เสียความรู้สึกมากนัก การทูตสมานมิตรภายหลังจะได้ง่ายขึ้น

จริงสิ เจ้าจะไปสนองโอษฐ์ตอนนี้เลยไหม จะได้ไปด้วยกัน

ยังหรอกเจ้าค่ะ ท่านพี่ไปก่อนเถอะ

หล่อนคำนับลาและเดินมาส่งสวามีถึงราชรถพร้อมนางเบญกายบุตรี

พิเภกมีศักดิ์เป็นน้องร่วมบิดามารดาของทศกัณฐ์ มีกายสีเขียว รูปร่างสูงสง่า ใบหน้าหล่อเหลาเช่นเดียวกับผู้พี่แต่ดูเยือกเย็นและจริงจังมากกว่าโดยเฉพาะแว่นตาที่สวมแล้วทำให้ดูคมเข้มยิ่งขึ้น หางตาตกดูอ่อนโยนแต่ยังคงความฉลาดคมเหมือนดังพญาจระเข้ ความที่ไม่ชอบการศึกเท่าใดนักและมีสติปัญญาเฉียบคมผิดกับพี่น้องตนอื่นๆ จึงสนใจร่ำเรียนวิชาโหราศาสตร์และไสยศาสตร์มากกว่าฝึกอาวุธ จนกระทั่งได้เป็นเสนาธิการใหญ่และเป็นที่ไว้วางใจของทศกัณฐ์มาตลอด แว่นตาที่พิเภกสวมอยู่เป็นแว่นวิเศษที่ได้รับจากพระอิศวรสามารถมองเห็นได้ทั้งสามภพ ดังนั้นจึงสามารถทำนายทายทักสิ่งต่างๆ ได้แม่นยำนัก

พญายักษ์ดิ่งตรงไปยังที่ประทับของนางสีดาด้วยใจคอไม่สู้ดีเท่าไร เขารู้สึกว่านางสีดาจะเป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติใหญ่หลวงแก่กรุงลงกาเร็วๆ นี้ แต่หากทูลแจ้งแก่ทศกัณฐ์โดยที่ไม่มีหลักฐานชัดเจนก็อาจกลายเป็นการทูลเท็จ ดังนั้นเห็นทีจะต้องค้นหาให้ได้ว่านางสีดาจะกลายเป็นชนวนเหตุได้อย่างไร

0                      0                      0                      0                      0                      0

สตรีผู้มีผิวกายสีนวลจันทร์และใบหน้างามคมคายคำนับพระยาพิเภกผู้มาเยือนอย่างนุ่มนวล หล่อนนั่งลงเรียบร้อยแล้วจึงผายมือสั่งให้นางกำนัลยกสำรับของหวานไปให้

ข้าแค่จะมาสอบถามว่าท่านรู้เรื่องที่หนุมานทหารเอกของพระรามถูกอินทรชิตจับตัวไว้แล้วหรือยัง

นางสีดาโค้งน้อยๆ

แล้วก็อยากรู้ว่าหนุมานได้มาหาท่านก่อนหน้าที่จะถูกจับหรือไม่

ครั้งนี้นางสบตาพญายักษ์นิดหนึ่งแล้วจึงเลี่ยงเป็นมองไปทางอื่นเสียแทน ที่จริงแล้วหนุมานมาหาหล่อนเพราะได้รับคำสั่งจากพระรามให้มอบสไบและธำมรงค์เพื่อยืนยันว่าจะยกทัพมารับในเร็ววัน แม้หนุมานจะเสนอว่าสามารถพานางกลับไปได้เลย แต่นางก็ปฏิเสธเพราะไม่อยากเสียเกียรติที่อุตส่าห์ต้องตาพญายักษ์ผู้ยิ่งใหญ่แล้วกลับต้องย้อนไปหาบุรุษที่ไม่รู้ว่าภายหน้าจะได้เป็นเจ้าครองนครหรือไม่ หล่อนจึงเลี่ยงตอบแก่หนุมานไปว่าขอรอให้พระรามยกทัพมารับตนดีกว่า ซึ่งถ้าพระรามเอาชนะพญายักษ์ได้ นางก็จะยิ่งภาคภูมิใจที่ได้เป็นที่รักของผู้พิชิตทศกัณฐ์

พระยาพิเภกมองดูท่าทีก็พอจะเดาได้ว่าคำตอบคืออะไร

ข้าคิดว่าท่านจากบ้านจากเมืองมานานคงคิดถึง

ไม่หรอก นางตรีชฎาชายาของท่านเป็นเพื่อนคุยให้เราได้เป็นอย่างดี

แต่ยังไงก็คงไม่ดีเหมือนบ้านเกิด ข้าคิดจะทูลท้าวทศกัณฐ์ให้ปล่อยตัวท่านกลับไปอโยธยา ท่านมีความเห็นอย่างไร

นางสีดายิ้มนิดหนึ่งที่มุมปาก หล่อนสั่งให้นางกำนัลทุกคนออกไปให้หมดจนกระทั่งเหลือเพียงสองคนสนทนากันในห้องที่เงียบสงบ ท่าทีอ่อนหวานเมื่อครู่ก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าวขึ้นมาราวกับคนละคน

เราขอถามท่านตรงๆ ว่าเพราะอะไรจึงอยากให้เรากลับอโยธยานัก ท่านไม่เห็นด้วยรึไงที่พี่ชายของท่านจะมีหญิงงามขนาดนี้เป็นชายา

ใช่ว่าข้าจะไม่เห็นด้วย เพียงแต่คิดว่าท่านอยู่ต่อไปก็ไม่มีประโยชน์

พิเภกยันกายลุกขึ้นจากอาสนะและดินตรงมาทางหล่อนซึ่งอีกฝ่ายก็ลุกขึ้นมายืนประจันหน้าอย่างไม่เกรงกลัวผิดกับวิสัยสตรีทั่วไป

จะต้องให้ข้าพูดจากปากอีกเหรอว่าท้าวทศกัณฐ์ไม่ได้รักใคร่ใยดีท่านเลย พระเชษฐาก็แค่ทำตามคำขอของนางสำมนักขาผู้มีศักดิ์เป็นน้องที่บังเอิญไปหลงรักพระรามแต่กลับถูกหักจมูกตัดหูจนเสียโฉมแค่เพราะไปทำร้ายท่านไงล่ะ ถือเป็นการจับท่านมาขังเป็นการลงโทษสถานเบา แต่ถ้าคิดจะยั่วยวนให้พระเชษฐามาหลงท่านเห็นจะยากเพราะท่านไม่ได้บริสุทธิ์สะอาดตามแบบที่พระเชษฐาชอบเสียด้วย

เผียะ!!!

ฝ่ามือฟาดลงยังใบหน้าพญายักษ์ดังฉาดใหญ่

ใบหน้างดงามของนางสีดาแดงจัดด้วยความโกรธ แม้หล่อนจะดูงดงามแต่แท้จริงหล่อนก็เคยเป็นบุตรบุญธรรมของพระแม่ธรณีมาก่อนจึงแข็งแกร่งเช่นเดียวกับมารดา ไม่เกรงกลัวแม้ว่าเบื้องหน้าคือพญายักษ์ผู้ทรงศักดิ์ก็ตาม

ท่านกลับไปซะเถอะเราจะไม่ยอมกลับไปอโยธยาแน่จนกว่าพระรามจะยกทัพมารับเรา คนที่เกิดมาพร้อมเกียรติยศอย่างท่านไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าการต้องเกิดกลางป่าเขาและถูกแม่ทอดทิ้ง พ่อก็ไม่เลี้ยงดูอยู่สิบหกปีมันเป็นอย่างไร ทั้งที่อุตส่าห์ยุให้พระฤาษีชนกกลับไปครองเมืองได้เหมือนเดิม ได้สวามีเป็นทายาทอโยธยาแต่สุดท้ายกลับไม่ได้บัลลังก์มาครองแบบนี้ ท่านเคยเข้าใจความรู้สึกที่ไม่เคยได้รับอะไรให้สมเกียรติที่เกิดมาเป็นสตรีเลือดขัตติยาแบบข้าบ้างไหม!”

หล่อนพูดตวาดด้วยน้ำตาปริ่ม ระหว่างที่คู่สนทนาอารมณ์หลั่งไหลก็เหมือนเป็นการเปิดให้ประตูภายในใจแง้มออกซึ่งบัดนี้แว่นวิเศษของพิเภกสามารถส่องเข้าไปมองในใจของนางได้อย่างชัดเจน เขาเลือกจะมองย้อนไปในอดีตเพื่อดูว่ามีภาพใครที่อยู่ในใจหล่อนบ้าง ทันทีที่ภาพมหาบุรุษกายสีเขียวและมีรอยยิ้มนุ่มนวลราวกับพระจันทร์ปรากฏขึ้น หัวใจของพิเภกก็ถูกตีตรวนทันที

0                      0                      0                      0                      0                      0

เมื่อไหร่เราถึงจะไปกรุงลงกาได้ซักทีล่ะลักษมัณ

มหาบุรุษกายสีเขียวผู้งดงามบ่นกระปอดกระแปดเมื่อทิ้งตัวลงเอนกายนอนรับลมยามกลางวันที่เย็นสบายกลางค่ายพักบนเขาคันธมาทน์

เราต้องรอให้หนุมาน องคต กับชมพูพานกลับมาแจ้งข่าวก่อน คงอีกสักระยะเลยท่านพี่ราม ถ้าเหนื่อยก็โปรดพักผ่อนก่อนเถอะ

พระลักษมณ์ผู้น้องกราบทูลก่อนขอตัวออกไปเพื่อให้พี่ชายได้พักผ่อนอย่างเป็นส่วนตัวมากขึ้น เขารู้ดีว่ายามที่อยู่ต่อหน้าสุครีพและเหล่าทหาร พี่ชายต้องปั้นหน้าเป็นเจ้านายผู้สูงศักดิ์จนเหน็ดเหนื่อยทั้งที่อุปนิสัยจริงราวกับเด็กเล็กๆ เป็นคนรักอิสระและชอบท่องป่าล่าสัตว์เป็นที่สุด สาเหตุที่ท้าวทศรถผู้เป็นบิดามอบราชสมบัติให้พระสัตรุตผู้เป็นน้องก็ใช่ว่าเพราะรับปากกับนางไกยเกษีมเหสีผู้เป็นมารดาของพระสัตรุตเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะเห็นว่าพระรามโอรสองค์โตไม่ชอบชีวิตในรั้วในวังมากนัก หากให้สืบราชบังลังก์เห็นทีเมืองอโยธยาจะวอดวาย จึงปล่อยให้พระรามออกเดินทางเที่ยวเล่นได้ตามใจชอบและอนุญาตให้พระลักษมณ์อนุชาติดตามไปด้วยเพราะอย่างน้อยมีคนเป็นงานเป็นการคอยอยู่ใกล้ๆ คงไม่เป็นอะไรแน่

มหาบุรุษผู้มีกายสีเขียวนวลเอนหลังมองฟ้าอย่างสบายอารมณ์ ที่จริงเขารู้สึกเบื่อกับการรอจัดทัพไปรบเต็มแก่ อุตส่าห์ลักไก่ส่งหนุมานไปหาโดยหวังว่าจะอุ้มพานางสีดากลับมาเลยจะได้หมดธุระเสียที แต่จนป่านนี้ทหารเอกของเขาก็ยังไม่ส่งข่าวกลับมา ไม่รู้ว่าป่านนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง

เสียงแหวกใบไม้ใกล้ๆ หยุดความคิดของมหาบุรุษไว้ชั่วครู่ เขาเอื้อมมือหยิบคันศรและง้างธนูขึ้นเล็งก่อนแผลงศรออกไปอย่างรวดเร็วโดยไม่ซักไซ้ว่าเป็นใครหรือเปล่า เขามั่นใจว่าไม่ใช่เหล่าทหารลิงของเขาแน่เพราะทุกคนได้รับคำสั่งว่าห้ามมารบกวนยามพักผ่อนเด็ดขาด ขืนให้มาเห็นตอนที่นอนตีพุงสบายอารมณ์คงไม่ดี

ร่างที่พ้นพุ่มไม้ออกมาพร้อมกับลูกธนูปักอยู่บนไหล่ซ้ายกลับกลายเป็นมนุษย์ชาวบ้านผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่

เฮ้ยคนหรอกเหรอเจ้าเป็นยังไงบ้าง

พระรามตระหนก เขาวางคันศรและรีบวิ่งไปประคองร่างที่มีเลือดอาบแขนเข้ามานั่งพักในที่ประทับทันที

เราขอโทษ ทีแรกได้ยินเสียงเลยคิดว่าเป็นสัตว์ป่า ไม่คิดว่าจะมีชาวบ้านเข้ามาแถวนี้ เจ้าเป็นอะไรมากไหม

ฝ่ายชาวบ้านที่บาดเจ็บเห็นใบหน้างดงามและสุรเสียงกังวานราวระฆังแก้วก็ถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ส่ายหน้าและก้มงุดอย่างเขินอาย เมื่อซับเลือดจนหยุดไหลแล้ว พระรามจึงว่าอาคมถอนศรของตนออกมาและทำแผลรักษาให้อย่างดีพร้อมกับกล่าวขอโทษขอโพยอีกยกใหญ่

ข้าไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่...ท่านเป็นเจ้านายจากที่ไหนเหรอ ทำไมมานอนพักอยู่กลางป่าแบบนี้ บริวารของท่านไม่ตามมาด้วยหรืออย่างไร

เราแค่มาล่าสัตว์น่ะ พวกคนอื่นๆ คงพักผ่อนกันอยู่

พระรามตอบกลางๆ ที่จริงเขาก็มาล่าสัตว์ฆ่าเวลานั่นแหละเนื่องจากตอนนี้อยู่ระหว่างรอให้สุครีพจัดทัพลิงเตรียมตัวไปกรุงลงกาเพื่อพานางสีดากลับ

ท่านคงเป็นผู้สูงศักดิ์มาก ข้า...เอ่อ ข้าไม่เคยเห็นใครงดงามมากขนาดท่านมาก่อนเลย

ฝ่ายที่ได้รับคำชมเหลือกตาอย่างแปลกใจ สักพักจึงหัวเราะร่วนขึ้นมา

ฮ่าๆๆๆ เจ้านี่ตลกดีแฮะ เราเคยได้ยินแต่คนชมสตรีว่างดงาม แต่ไม่เคยได้ยินใครชมบุรุษเช่นข้าว่างดงามเลยสักครั้ง

มหาบุรุษดูจะถูกชะตากับชาวบ้านคนนี้ดี

เราชื่อรามจันทร์ เรียกรามก็ได้ แล้วเจ้าล่ะ

ข้าชื่อ...พิเภก

ร่างแปลงของพระยาพิเภกตอบอย่างตะกุกตะกัก ตั้งแต่เขาได้เห็นภาพพระรามจากนิมิตในแว่นวิเศษที่มองผ่านหัวใจของนางสีดา ในหัวของเขาก็มีแต่ภาพใบหน้างดงามลอยวนไปเวียนมาจนไม่มีจิตใจจะไปคิดเรื่องอื่น ความที่เป็นคนไม่เก็บความสงสัยใคร่รู้ไว้จนมาฆ่าตัวเองจึงตัดสินใจว่าจะต้องมาดูให้เห็นตัวจริงกับตาให้ได้ ในที่สุดก็ตัดสินใจร่ายมนต์แปลงกายเป็นมนุษย์และค้นหาตำแหน่งที่พักทัพของพระรามจนพบ แต่ที่คาดไม่ถึงคงจะเป็นเรื่องที่โดนศรปักเข้าที่ไหล่ซ้ายแบบนี้

พิเภกอย่างงั้นเหรอ เจ้าเป็นคนที่ไหน

อ...เอ่อ...ข้าอยู่กรุงลงกา

ได้ยินดังนั้นพระรามจึงคิดไปว่าคงอยู่ไม่ไกลจากนครยักษ์

งั้นหรอกเหรอ มีอะไรที่เราจะทำเพื่อเจ้าได้บ้างมั้ย ถือเป็นการขอโทษเรื่องศรของเราน่ะ อยากเป็นทหารในทัพเราหรือเปล่า หรืออยากได้แก้วแหวนเงินทอง

มหาบุรุษเอื้อมมือไปลูบสัมผัสหัวไหล่ซ้ายบริเวณใกล้บาดแผลอย่างแผ่วเบาชวนให้พิเภกหัวใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะ เขากลัวความรู้สึกนี้ของตัวเองเสียจริง ด้วยเหตุผลประการแรกคือเขาไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้มาก่อนจึงกลัวว่าความไม่รู้นี้อาจจะเป็นอันตรายกับเขาได้ เหตุผลประการที่สองคือความรู้สึกนี้รุนแรงนัก เขากลัวว่าตัวเองจะเกิดอคติเข้าข้างพระรามขึ้นมาทั้งที่ตัวเองก็เป็นเสนาธิการของฝ่ายยักษ์

ว่ายังไงพิเภก

พญายักษ์แปลงได้สติจากคลื่นความคิดเมื่อได้ยินเสียงเรียกนุ่มกังวาน

ถ้าอย่างนั้นข้าขอ...

เขาสองจิตสองใจ คำขอของเขาอาจจะถูกปฏิเสธก็ได้แต่นั่นไม่น่าจะเป็นปัญหาเพราะขณะนี้เขาอยู่ในร่างแปลง ที่ต้องการตอนนี้ก็คงแค่เพียงได้สัมผัสผิวกายสีเขียวเรืองรองเท่านั้น เพียงแค่ได้จุมพิตที่หลังมือ ไม่สิ...แค่ปลายนิ้วก็ยังดี เท่านี้หัวใจของเขาคงยอมสงบลงบ้าง

ถ้าท่านจะกรุณา ข้าขอ...

ยังไม่ทันสิ้นประโยค แว่นวิเศษของพิเภกก็ส่งภาพงูร้ายดีดตัวลงมาจากกิ่งไม้เบื้องบนหมายจะฉกพระราม ร่างกายมีปฏิกิริยาพุ่งเข้าไปโอบกอดร่างบางเบื้องหน้าทันทีก่อนที่งูพิษจะดิ่งตรงลงมาเพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นเอง

มหาบุรุษถูกรวบตัวไว้ในอ้อมกอด ใบหน้าที่ซบลงกับแผ่นอกกว้างล้อมรอบด้วยอ้อมแขนแข็งแกร่งทำให้ตกตะลึงจนพูดไม่ออก แต่เมื่อเห็นว่ามีงูยักษ์พุ่งลงมากัดเข้าที่ใบหูของพิเภกจึงกระจ่างใจ ที่แท้ชาวบ้านคนนี้เข้ามาโอบกอดเขาไว้เพื่อต้องการปกป้องตนจากงูร้ายนี่เอง

เป็นอะไรรึเปล่า!”

พระรามรีบยันกายขึ้นมาและคว้าพระขรรค์ฟันงูขาดสองท่อนก่อนจะรีบเข้ามาดูบาดแผลที่ใบหูซึ่งมีเลือดซึม

ข้าไม่เป็นไร ว่าแต่ท่าน ท....ท่าน!!!”

ริมฝีปากบางโน้มเข้ามาดูดพิษร้ายจากใบหูทำเอาพญายักษ์แปลงนิ่งแข็งจนทำอะไรไม่ถูก แม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าเป็นเพียงการดูดพิษแต่แรงดูดดึงก็แทบทำให้พิเภกขาดใจ นี่มันยิ่งกว่าที่เขาจินตนาการไว้ไม่รู้กี่สิบกี่ร้อยเท่า แล้วแบบนี้เขาจะข่มตาให้หลับยามค่ำคืนได้อย่างไรหากภาพเหล่านี้ยังลอยวนเวียนอยู่ในหัวไม่รู้จบ

มหาบุรุษถอนริมฝีปากออกเมื่อมั่นใจว่าน่าจะเอาเลือดพิษออกหมดแน่ แต่เมื่อพิศใบหน้าที่แดงจัดของบุรุษสูงใหญ่กำยำตรงหน้าก็นึกแปลกใจว่ายังมีบริเวณใดที่ถูกงูกัดอีกหรือเปล่า พิษจึงยังแล่นไปทั่วจนหัวหูแดงจัดเช่นนี้

เจ้ายังโดนกัดที่ไหนอีกเหรอ หรือว่า...

เข่าของพระรามชนเข้ากับบริเวณที่แข็งชันและร้อนเบื้องล่างพอดี ความคิดแวบแรกคืองูร้ายต้องฉกลงไปใต้เข็มขัดแน่จึงได้บวมหนักขนาดนี้ ความที่เป็นคนปฏิกิริยาไวกว่าความคิดดังเช่นนักธนูทั่วไป สองมือจึงปลดเข็มขัดของบุรุษเบื้องหน้าและล้วงมือลงไปหาเป้าหมายในผ้านุ่งทันที

หย...หยุดก่อนท่าน!! อย่าจับตรงนั้น!”

ไม่จับแล้วจะดูดพิษได้ยังไงเล่า

ตรงนั้นไม่ได้โดนพิษ!”

พิเภกหลับตาปี๋และหน้าแดงจนถึงลำคอ สองมือที่ใหญ่โตของเขากุมข้อมือของพระรามไว้แน่นพอที่จะมั่นใจว่าจะไม่โดนล้วงเข้าไปอีกเพราะหากโดนล้วงอีกครั้ง เขาอาจจะไม่มีความกล้ามากพอจะปฏิเสธได้

ดวงตาของมหาบุรุษจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ และเมื่อก้มลงมองเบื้องล่างอีกครั้งก็ยังคิดว่าอย่างไรเสียคงเป็นเพราะพิษงูแน่ในเมื่อมันบวมเป่งจนดันผ้านุ่งออกมาเสียชัดขนาดนั้น

ถ้าเจ้าบอกว่าไม่ได้โดนพิษแล้วทำไมมันถึงได้บวมร้อนเสียขนาดนี้ล่ะ

ฝ่ายที่ถูกถามตะกุกตะกักแต่คิดว่าคงต้องสารภาพความจริงเสียแล้ว

ข้า...คือข้า...เกิดความรู้สึกแบบผู้ชายทั่วไป

พญายักษ์แปลงหันหน้าไปทางอื่นอย่างเขินอาย

ฝ่ายพระรามที่ยังคงถูกพันธนาการข้อมือทั้งสองอยู่ถึงกับขมวดคิ้วและจ้องมองใบหน้าอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ

ความรู้สึกแบบผู้ชาย...แล้วยังไง ข้าไม่เข้าใจ

พิเภกยิ่งหน้าแดงจัด จะให้เขาอธิบายละเอียดกว่านี้อีกหรือว่าพอได้สัมผัสแนบชิดกับท่านแล้วมันเกิดอารมณ์!

เอ่อ...ข้าหมายถึง...ความรู้สึกแบบเดียวกับที่ผู้ชายรู้สึกกับผู้หญิง

เจ้ารู้สึกกับงูตัวเมื่อกี้เหมือนรู้สึกกับผู้หญิงเหรอ

ไม่ใช่เรารู้สึกกับท่านเหมือนที่รู้สึกกับผู้หญิงต่างหาก!”

พระรามพยักหน้าน้อยๆ เหมือนจะเข้าใจแต่ยังไม่เข้าใจทั้งหมด จนพักหนึ่งเมื่อรู้สึกตัวจึงสะดุ้งเฮือกและหันมามองตาเขียว กระชากมือออกจากพันธนาการและฟาดฝ่ามือไปยังใบหน้าของพิเภกอย่างแรงจนดังเปรี้ยงใหญ่มหาบุรุษเชิดใบหน้าขึ้นอย่างไว้ทีแต่ก็เห็นได้ชัดว่าผิวแก้มแดงเรื่อขึ้นมาเช่นกัน

บังอาจมิน่าจึงชมข้าว่างาม คิดว่าข้าเป็นสตรีรึยังไง!”

ข้ารู้ว่าเป็นการไม่สมควรและขอยอมรับผิดทุกประการ

พิเภกยังคงนั่งขัดสมาธิอยู่เช่นเดิม เขาค่อยๆ ดึงผ้านุ่งมาพันไว้และทับด้วยเข็มขัดอย่างแน่นหนาก่อนจะยกมือขึ้นกุมผิวแก้มบริเวณที่โดนตบเสียฉาดใหญ่

อาจจะทำให้ท่านรู้สึกไม่ดี แต่อย่างที่บอกว่าข้าไม่เคยเห็นใครงดงามและมีจิตใจดีขนาดท่านมาก่อน หากเป็นเจ้านายองค์อื่นคงไม่มีใครกล้าดูดพิษงูให้ข้าและอาจจะปล่อยตายไปแล้วด้วย แต่ท่านกลับช่วยเหลือข้า ข้าก็เลย...

ก็เลยคิดว่าข้าใจดีเหมือนสตรีล่ะสิ ไร้มารยาท!”

พญายักษ์แปลงถึงกับจ๋อย แม้ว่าเขาจะมีร่างกายใหญ่โตขนาดที่ยามพระรามนั่งชันเข่าแล้วก็ยังสูงเท่าตัวเขาตอนนั่งขัดสมาธิเท่านั้น แต่ยามสลดเช่นนี้ก็ดูร่างกายห่อเล็กไปจนน่าสงสาร

ช่างเถอะ ยังไงเจ้าก็เป็นผู้ช่วยชีวิตข้าแล้วข้าก็ยังทำผิดต่อเจ้าเรื่องศรด้วย เรื่องที่มองข้าเป็นสตรีข้าจะไม่ติดใจเอาความ

เป็นพระกรุณา ข้ากระหม่อมจะขอจดจำน้ำพระทัยของท่านไปจนวันตาย หากภายหน้ามีเรื่องได้รับใช้เป็นข้ารองบาท ข้าขอรับรองว่าจะยินดีสละชีพเพื่อปกป้องท่านอย่างสุดความสามารถ

นั่นคงเป็นคำรักที่ดีที่สุดในแบบของพิเภกพญายักษ์ผู้ต่ำต้อย...เขาคิดในใจ

ยังไม่ทันได้เงยหน้ามามองหลังพร่ำคำรักออกมาเขาก็ขี้ขลาดเกินกว่าจะยอมรับได้หากพบว่าองค์รามแสดงใบหน้าเหยเกด้วยความรังเกียจ ดังนั้นจึงรีบผลุนผลันวิ่งหายลับไปโดยไม่รู้เลยว่ามหาบุรุษกำลังจะคว้าตัวของเขาไว้

ปัดโธ่จะรีบไปไหนของเขานะ ที่จริงแค่ดูดพิษที่ใบหูให้ไม่เห็นต้องขอบอกขอบใจขนาดนั้นเลยก็ได้

พระรามขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจเนื่องจากไม่ได้รู้ตัวเลยว่าการดูดพิษด้วยเจตนาดีกลับทำให้พิเภกลุ่มหลงจนห้ามไม่อยู่เสียแล้ว ความที่ตั้งแต่โตมาก็เอาแต่ร่ำเรียนวิชาในสำนักวิศวามิตรไม่ก็ออกท่องเที่ยวล่าสัตว์มาตลอดจึงไม่ค่อยจะรู้เรื่องในห้องหอเสียเท่าไร จะว่าไปที่ได้นางสีดาเป็นเมียก็เพราะบังเอิญอยากท้าทายพลังของตัวเองด้วยการลองไปยกศรรัตนธนู บังเอิญยกได้เสียอีกจึงต้องรับนางสีดามาอยู่ด้วยทั้งที่ตนก็ไม่ได้พร้อมจะอภิเษกเสียเป็นฝั่งเป็นฝา เขายังอยากเดินป่าล่าสัตว์และใช้ชีวิตอิสระไปอีกสักระยะมากกว่า

แต่ว่า...

องค์รามย้อนระลึกถึงช่วงล่ำลาตอนสุดท้ายแล้วก็รู้สึกตระหงิดใจนิดหน่อย

เป็นชาวบ้านธรรมดาแล้วทำไมถึงใช้ราชาศัพท์ร้อยเรียงได้อ่อนหวานขนาดนั้น ปกติคนที่กล่าวสรรเสริญได้เสนาะโสตเช่นนี้น่าจะต้องเคยได้รับการศึกษาดีมากมาก่อนแน่ๆ

เขาครุ่นคิด แต่เมื่อพูดถึงหู ภาพที่ตนทะเร่อทะร่าเข้าไปดูดพิษก็ปรากฏขึ้นมาแจ่มชัด เมื่อสักครู่ว่าไม่รู้สึกอะไรแต่ทำไมตอนนี้หัวใจกลับเต้นแรงและรัวราวกับกลองศึกก็ไม่ทราบ ทั่วใบหน้าร้อนผ่าวจนต้องนอนคว่ำลงซบกับหมอน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่จู่ๆ ก็กลับเขินอายขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ

ท่านพี่ราม!”

เสียงอนุชาลักษมัณตะโกนอย่างตระหนกเมื่อเข้ามาเฝ้าและเห็นซากงูยักษ์ขาดสองท่อนอยู่ใกล้ๆ เขารีบวิ่งเข้ามาประคองร่างพระเชษฐาและเมื่อเห็นว่าใบหน้าแดงจัดจึงตกใจแทบสิ้นสติ

ท่านพี่ถูกงูกัด!”

ไม่ใช่หรอกลักษมัณ เราไม่ได้ถูกงูกัด

พระรามปฏิเสธ หากจะให้คิดว่าเพราะอะไรก็คงเพราะพิษจากพิเภกเมื่อครู่ แต่ยิ่งคิดก็ยิ่งเหมือนทั้งตัวจะร้อนและหมดแรงมากขึ้น ไม่น่าเชื่อว่าแค่ดูดพิษเล็กน้อยจะทำให้ตนจับไข้แบบนี้ได้

0                      0                      0                      0                      0                      0

สวัสดีค่า ^_^
งงใช่มั้ยคะว่าทำไมตอนนี้ไม่เห็นมีคู่เอกอินทรชิตกับหนุมานเลย แบบว่า...ตอนนี้เหมือนเป็นจุดสตาร์ทของเรื่องยาวค่ะ ก่อนยิงยาวมันต้องหาจังหวะเทคออฟให้ดีๆ ก่อนถึงจะไปได้นิ่ง แต่ถ้าใครอยากอ่านเรื่องสั้นแค่ยักษ์กับลิงเดี๋ยวอีกตอนสองตอนก็น่าจะจบแล้วนะคะ แต่ว่า...คนเขียนยังจิ้นต่อ จิ้นคู่อื่นอีกเยอะแยะจนเลือกไม่ถูกว่าจะเอาใครคู่ใครดี ฮุๆๆๆ 

ขอบคุณแฟนอาร์ตจากท่าน atroce มากๆ เลยค่ะ Blueฯ อยากจะกรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!! น...นี่แหละพลัง K ที่เค้าต้องการ เนื้อแนบเนื้อ กล้ามเบียดกล้าม ชวนให้จิ้นเวอร์ชั่นล่ำอีกแย้ววววว!!!!


เวอร์ชั่นนี้อินทรชิตน่าโดนจับกดมั่กๆ หนุมานท่าทางกวนอย่างแรง ถูกใจค่า!!! มีอีกขออีกนะค๊า!!

อย่างที่เห็นในตอนนี้ว่าพิเภกจะมีบทบาทสำคัญมาก จะได้หม่ำพระรามก่อนทศกัณฐ์รึเปล่าเนี่ย แต่ก็ยังไม่เท่ายักษ์ลิงคู่เอกค่า ตอนหน้าหนุมานกับอินทรชิตต้องแตกหักกันตามคำสั่งทศกัณฐ์ ใครจะอยู่ใครกจะไป ใครจะบนใครจะล่าง (เกี่ยวอะไร) เขียนจบแล้วล่ะค่ะแต่ยังไม่ได้อ่านทวน ตรวจเสร็จเดี๋ยวรีบลงต่อค่า โปรดติดตามนะคะ ^3^

 

 

edit @ 14 May 2012 19:53:32 by BlueAgeha

Comment

Comment:

Tweet

#14 By (49.230.151.192|49.230.151.192) on 2014-09-09 15:38

ขอแป๊บค่ะนอกเรื่องหน่อย
คนที่มาด่าหรือมาติเตือนน่ะค่ะไม่ทราบว่าสายตำรวจเเจ้งรายงานหรอค่ะถึงได้มาติ
เตือนถึงบล๊อกนี้กรุณาย้อนกลับไปขึ้นข้างบนค่ะอ่านก่อนน่ะค่ะจะมีคำว่า
*Yaoi onlyแปลเลยน่ะค่ะ*ชาววายเท่านั้น ซึ่งเรื่องทั้งหมดนี้ก่อคือวายเท่านั้นไม่ได้
มีเเหล่งข่าว,กีฬา,อื่น มีเเต่ฟิค วายเเล้วคนที่มาด่าติเตือนเนี่ยไม่ทราบว่าอ่านอังกฤษ
ไม่ออกหรอค่ะหรือเพราะอ่านจะคันไม้คันมือถ้างั้นกรุณาไปตั้งกลุ่มหรือโพสต์ที่อื่น
เถอะค่ะมันทำให้คนที่มาชมหรืออ่านFailedเเต่หนูคิดว่าเเต่งเเบบนี้เเล้วดีค่ะทำให้คน
ที่มาอ่านอยากรู้เรื่องรามเกียรติ์เเบบต้นฉบับว่าเป็นยังไงเหมือนจะยิ่งเผยเเพร่วรรณคดีไทยสู่สายตาวัยรุ่นบ้างค่ะ(ไม่ได้มีเจตนารบรู่เเต่ขอคิดเเปลกหน่อย)

#13 By Cherry (118.174.83.124|118.174.83.124) on 2014-06-30 21:40

<h1>เอ่อ จิ้นไม่ออกเเล้ว ภาพๆๆๆ</h1>

#12 By Arm on 2014-06-14 00:48

ก็พระรามน่ารักอย่างนี้คุณยักษ์แว่นจะไม่หลงได้ไงcry

#11 By momo (115.67.36.56) on 2013-07-22 20:43

พระรามอินโนเซ้นท์จริงป่ะเนีย 5555555555

#10 By monster zis on 2013-06-09 20:21

พี่เพี้ยนหรือเปล่า? ถึงได้ทำการแต่งวรรณคดีรามเกียรติ์ให้เสื่อมเสียเช่นนี้?
พี่ฟังผมนะ รามเกียรติ์มีต้นเค้ามาจากวรรณกรรมอินเดียที่เรียกว่า "คัมภีร์รามายณะ" ฤาษีวาลมิกิ ชาวอินเดียเป็นผู้แต่งด้วยภาษาสันสกฤต (เป็นเรื่องราวที่ยาวมากจนต้องขอให้พระพิฆเนศช่วยเขียน พระพิฆเนศจึงถือเป็นเทพของนักเขียน)
ชาวฮินดูเชื่อกันว่า ---"เรื่องรามเกียรติ์เป็นเรื่องจริง (เป็นเรื่องเกี่ยวกับพระนารายณ์อวตาร) ผู้ใดได้อ่านคัมภีร์นี้เท่ากับว่าได้ล้างบาปไปแล้วหมดสิ้น และจะเจริญด้วยพร ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ตายแล้วจะได้ขึ้นสวรรค์"---
แต่คุณกลับอาศัยคัมภีร์เทพศักดิ์สิทธิ์มาดัดแปลง ทำให้คนอ่านได้อ่านเรื่องราวที่ทำให้ตกนรกแทนที่จะได้ขึ้นสวรรค์ (จิตใจคนเราก็ยากจะหยั่ง คนรู้จักรามเกียรติ์กันน้อยอยู่แล้ว แทนที่จะเผยแพร่ให้คนยกย่อง กลับมาทำลายซะนี่)
สิ่งที่คุณทำเป็นบาปกรรมมาก (การเป็นรักร่วมเพศถือเป็นกรรมชนิดหนึ่งซึ่งผู้กระทำผิดศีลข้อ 3 ได้ตกนรกชดใช้กรรมแล้วก็ใช้ไม่หมด เหลือเป็นเศษกรรมให้ต้องชดใช้ต่อในโลกมนุษย์) องค์เทพผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสาม คือ พระพรหม พระศิวะ พระนารายณ์
ล้วนมีคุณธรรม ศีลธรรม สร้างความดีใหญ่หลวง เป็นดั่งร่มโพธิ์คุ้มหัวโลกใบนี้ มิเคยทำผิดศีลร้ายกาจให้คนครหา จึงนับเป็นเทพ (ซึ่งคนธรรมดาอย่างคุณไม่มีวันเข้าใจว่าทำอย่างไรจึงจะมีบุญวาสนาได้ขึ้นสวรรค์ แค่สวรรค์ 6 ชั้นธรรมดา กว่าจะขึ้นได้ก็เป็นเรื่องลำบาก กว่าจะขึ้นชั้นพรหมได้ก็แสนยาก กว่าจะนิพพานได้ต้องมีความเพียรเป็นเลิศ ผมพูดไป คุณก็ไม่มีวันเข้าใจ เพราะคุณเหมือนเคยเกิดเป็น... คนเราชาติก่อนเคยเป็นอย่างไร จิตใจชาตินี้ก็เป็นเช่นนั้น ที่เรียกว่าสันดานเป็นเช่นนั้นเอง)
การที่พี่เขียนให้รามเกียรติ์กลายเป็นเรื่อง Yayoi พี่ตกนรกไปแล้ว เทพเทวาองค์ไหนก็ช่วยไม่ได้หรอกนะครับ  
เพราะพี่กำลังพูดเรื่อง "โกหก" (ผิดศีล 4) อำพรางเรื่องราวของรามเกียรติ์ที่แท้จริงให้ถูกเข้าใจผิดเป็นอย่างอื่น พี่ทำการเพิ่มความ ใส่ไข่ทำให้รามเกียรติ์ซึ่งถือเป็นคัมภีร์ศาสนาต้องผิดเพี้ยนไปในทางเสื่อมเสียศีลธรรม พี่ประดิษฐ์ข้อความอันชักจูงให้ผู้อื่นทำการดูหมิ่นและลบหลู่เทพ (หนักสุด ๆ คือพี่ทำให้คนอื่นเชียร์พระนารายณ์เป็น... ผมไม่พูด พูดไปก็บาปปาก)
สิ่งที่พี่ทำตอนนี้คือการทำลายชื่อเสียงของเทพเทวาศักดิ์สิทธิ์ (เพราะพระรามคือเทพนารายณ์ผู้ยิ่งใหญ่ แม้แต่หนุมานทหารเอกก็ได้เป็นเทพที่มีคนบูชา แถวบ้านผมมีศาลเจ้าหนุมาน ผมต้องยกมือไหว้ด้วยความเคารพ)  
สวรรค์มีตา นรกรู้ ผมช่วยอะไรพี่ไม่ได้จริง ๆ สันดานคนเราเป็นเรื่องยากจะแก้ไข big smile  คนเราทำชั่วกันมากก็เพราะกรรมบังตา เขาไม่อยากให้ขึ้นสวรรค์ คนที่ทำชั่วแล้วไม่คิดว่าตัวเองชั่วก็เพราะกรรมเก่าบังตา ฉะนั้น แล

#9 By รักวรรณคดีไทย (103.7.57.18|223.205.70.173) on 2013-02-02 04:20

พระรามน่ารัก 

#8 By Ta*Na on 2012-10-23 19:20

กรี๊ดดดดดด พิเภกผู้อ่อนไหว กับพระรามผู้ไร้เดียงสา...
ตกใจ นึกว่าพระรามจะ...อย่างนั้นตั้งแต่เจอครั้งแรกซะแล้ว จะฟินเกินไปแล้ว...

#7 By THE KON on 2012-10-03 17:31

ขอแสดงความเห็นนิดนึงนะครับ
รามเกียรติ์คือวรรณกรรมที่รังสรรมาเพื่อเฉลิมพระเกียรติ พระมหากษัตริย์ เป็นวรรณกรรมศักดิ์สิทธิ์ ที่ทุกยุคทุกสมัยให้ความเคารพ เพราะเราถือว่าพระมหากษัตริย์ เป็นสมมติเทพ พระนารายณ์ที่อวตารมาเป็นพระรามแห่งกรุงอโยธยา จึงเป็นดั่งต้นวงศ์แห่งพระมหากษัตรย์ จึงขอความกรุณา ให้คุณหยุดแต่งเรื่องนี้ และลบตอนทั้งหมด
คงคิดว่าผมมาด้วยใจอธรรม์ แต่ลองคิดดูสักนิด บ้านเมืองในปัจจุบัน ที่มีการจาบจ้วงสถาบันเบื้องสูง แล้วยังมีนวนิยายออนไลน์ ที่ดูหมิ่นไปถึงเบื้องบนองค์เทพ และไม่ใช่การขู่ ด้วยรามเกียรติ์เป็นวรรณคดีที่ใช้แสดงโขนเพียงเรื่องเดียว จึงเป็นที่หวงแหนแห่งบรมครูโบราณ หากท่านได้ทำการลบและขอขมาต่อครูโบราณ ก็ขอให้ท่านพบแต่ความสุขสวัสดี แต่ถ้าไม่ ก็ขอให้องค์พระพิราพ จงสำเร็จโทษแก่ท่าน ผู้โอหัง ถือดีในทิฐิมานะ และจงขออย่าได้ประสบความเจริญ จนชั่วชีวิต ขอบคุณครับ :))

#6 By khun. (103.7.57.18|202.12.74.1) on 2012-08-02 13:25

เค้าหนับหนุนพิเภก ฮิ้ว....

#5 By aew (103.7.57.18|49.228.195.7) on 2012-07-29 12:32

-,,- ขอ 3 p พิเภกxพระรามxทศกัณฐ์
กรี๊ด เค้าพูดอะไรออกไป

#4 By Mk_love_Hiddlesworth on 2012-07-15 18:06

โอมายก็อด=[]=!!

#3 By yong-w- on 2012-05-19 18:33

พระรามไร้เดียงสาจัง >///<
อยากให้พระรามคู่กับทศกัณฐ์มากกว่าอ่ะ

#2 By Mellow[Neko] (103.7.57.18|124.120.252.228) on 2012-05-19 11:10

เค้าเชียร์ให้พระรามคู่กับทศกัณฐ์นะ T{}T

#1 By envious on 2012-05-17 14:54