tumblr visitor stats

มหาบุรุษกายสีเขียวลงมือปลดเข็มขัดและผ้านุ่งของอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว เรื่องดับไฟจากหอกแก้วสุรกานต์น่ะเขารู้มาจากหนุมานทหารเอกแล้ว มันต้องจัดการอมเข้าไปในปากจึงจะดับได้ เมื่อจัดแจงถอดและคว้าเป้าหมายไว้ได้ในมือจึงรีบโน้มใบหน้าลงแลบปลายลิ้นลูบไล้ผิวกายที่ร้อนผ่าวทันที

พญายักษ์เอามือป้องปากด้วยความตกใจ!

เขาแทบจะยันกายให้นั่งต่อไปไม่ไหว แม้จะมองไม่เห็น แต่สัมผัสที่ได้รับก็มั่นใจเสียยิ่งกว่ามั่นใจว่ามหาบุรุษผู้งดงามกำลังลิ้มรสผิวกายเบื้องล่างของเขา ถึงเป็นสุภาพบุรุษแต่เขาก็ไม่สามารถสั่งตัวเองให้หยุดการกระทำของพระรามได้อีกแล้ว เขาปรารถนาจะปล่อยเลยตามเลย ไม่อยากคิดกระทั่งว่าพระรามรู้จากไหนว่าวิธีนี้จะสามารถดับไฟจากหอกแก้วสุรกานต์ได้

แรงดูดดึงอย่างใสซื่อชวนให้รัญจวนใจจนอารมณ์ของพญายักษ์พลุ่งพล่านถึงขีดสุด ก่อนที่กำแพงความปรารถนาจะพลังทลาย มือใหญ่ตัดสินใจดึงร่างบางเบื้องล่างขึ้นมาโอบกอดและบดขยี้ริมฝีปากอย่างร้อนแรง หนักหน่วงเสียจนบุรุษในอ้อมกอดสะดุ้งเกร็งและพยายามขืนกายออกแต่ก็ไม่สามารถสู้แรงยักษ์ได้

พิเภกจัดแจงดึงรั้งให้ความต้องการของเขาดำเนินมาถึงจุดสูงสุด รีดเร้นทุกอณูในกายให้สาดกระเซ็นออกมาจนหยดสุดท้าย ในที่สุดจึงยอมถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง โอบอ้อมแขนรอบกายที่สั่นเทาไว้แนบอก

ข้าขออภัย ข้าหยุดตัวเองไม่ได้จริงๆ

พิเภกหอบรัว สักพักจึงรู้สึกได้ว่าพระรามขืนกายออกจากอ้อมอกทั้งที่ยังสั่นเป็นลูกนก

พระราม...

พญายักษ์ใจเสีย เขาชักเริ่มเกิดหิริโอตัปปะในใจว่าที่ทำลงไปทั้งหมดเมื่อครู่มันก็แค่สนองตัณหาตนเองเท่านั้น บางทีฝ่ายที่ถูกกระทำอาจจะไม่ได้รู้สึกเช่นเดียวกับเขาเลย แค่คิดก็รู้สึกอยากจะแทรกธรณีหนีไปให้ไกล