tumblr visitor stats

            ลมเย็นยามค่ำหอบเอากลิ่นสุคนธมาลย์รัญจวนมาแตะจมูก แม้คืนนี้จะมืดสนิทและเย็นสบายแต่ไม่ได้ช่วยให้ทศกัณฐ์ผ่านราตรีต้องสาปไปได้อย่างราบรื่นแม้แต่น้อย

พญายักษ์รวบรวมสติเพื่อหยุดความกระหายลงให้ได้ แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ไม่เป็นผล ทั่วกายทรมานราวกับถูกทิ้งไว้กลางทะเลทราย แม้เวลาจะย่ำค่ำมากแล้วแต่ก็ไม่สามารถข่มตาหลับได้เลย จึงคิดว่าไปสรงน้ำให้รู้สึกเย็นใจลงหน่อยดีกว่า แม้จะดื่มไม่ได้แต่หากได้แช่กายกลางน้ำคงรู้สึกดีขึ้น คิดดังนั้นจึงลุกออกจากตั่งนอนและตรงไปยังท่าสรงอย่างร้อนรน

0                      0                      0                      0                      0                      0

ความเย็นของลมในคืนเดือนมืดไม่ช่วยให้ความรู้สึกร้อนรนในใจขององค์รามดับลงได้ เขาลุกออกจากที่บรรทมมาเดินเล่นรับลมจนกระทั่งเลยมาถึงศาลาพักสำหรับล่าสัตว์ มหาบุรุษทรุดกายลงนั่งแล้วจึงคิดว่าเอนกายพักนอนเสียที่นี่ดีกว่าเพราะยามอยู่บนที่นอนไม่ว่าจะพลิกกายอย่างไรก็หลับไม่ลงเสียที เรื่องที่ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดคือคำถามว่าเขาคล้ายสตรีขนาดนั้นเชียวหรือ แม้จะดูไม่มีสาระ แต่ลึกๆ ก็กลัวเหลือเกินว่าความเป็นบุรุษในกายของเขากำลังจะผิดเพี้ยนไป

บ้าจริง เพราะเจ้าแท้ๆ เลยพิเภก

ชื่อของบุรุษที่ต้องศรหลุดออกจากปาก ไม่ทันที่จะได้คิดอะไรต่อ เสียงใบไม้ไหวไม่ไกลนักทำให้มหาบุรุษกระชับพระขรรค์ข้างกายไว้แนบตัว หากเป็นสัตว์ป่าตามกลิ่นเขามาก็ดี จะได้ฆ่าเสียให้หายหงุดหงิดใจหน่อย แต่เมื่อคิดว่าอาจจะเป็นบุรุษที่เขาคิดถึงอยู่ก็ได้ หัวใจก็เต้นรัวขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อ

ริมฝีปากที่เม้มแน่นสั่นระริก หลังจากคิดอยู่ครู่ใหญ่จึงตัดสินใจเปล่งวาจา

นั่นเจ้ารึเปล่า พิเภก

เสียงใบไม้ไหวหยุดลงทันที ฝ่ายองค์รามจึงกระชับพระขรรค์แน่นขึ้นและคิดว่าถ้าไม่ใช่สัตว์ร้ายก็เห็นทีจะเป็นโจรป่ามากกว่า

เสียงใบไม้ไหวดังอีกครั้งราวกับร่างที่อยู่ในพงวิ่งตรงดิ่งเข้ามาหา พระรามตั้งท่ารับมือเต็มที่ ความที่เป็นคืนเดือนมืดไร้แสงจันทร์ ยามเมื่อร่างที่วิ่งตรงกระโจนเข้ามาหาจึงต้องใช้สมาธิในการมองอย่างสูง

พระราม ข้าฝันไปรึเปล่า

เสียงทุ้มหนักระคนความดีใจจากร่างปริศนาทำให้องค์รามรีบโยนพระขรรค์ทิ้งอย่างรวดเร็วก่อนที่จะเผลอแทงเข้าไป ร่างกายสูงใหญ่ที่เข้ามาโอบกอดแน่นหนักเสียจนแทบหายใจหายคอไม่ออก แม้จะรู้สึกระทึกใจแต่ก็ยังเจือด้วยความโมโหหงุดหงิดแทบระเบิดเหมือนกัน

เจ้าบ้าไปแล้วรึไง! ทำไมไม่ให้เสียง! เกือบจะโดนพระขรรค์ของข้าแทงแล้วไม่รู้หรืออย่างไร

พระยาพิเภกจึงได้สติ ค่อยๆ คลายอ้อมกอดออกและลงมานั่งเคียงข้างเช่นเดิม

อภัยให้ข้าด้วยเถิด ข้าคงดีใจเกินไป นึกไม่ถึงว่าจะได้เจอท่านที่นี่ในยามนี้ ข้า...ดีใจจริงๆ

มหาบุรุษจึงค่อยคลายความโกรธลงได้หน่อย มือบางค่อยๆ เอื้อมไปลูบคลำใบหน้าอย่างพินิจพิจารณาเนื่องจากคืนนี้มืดสนิทเสียจนต่อให้เพ่งแค่ไหนก็ไม่สามารถมองเห็นได้ สิ่งที่ทำให้มั่นใจว่าใช่ชายที่เขาคิดถึงอยู่แน่คงจะเป็นแว่นตาคู่เดิม พระรามอมยิ้มอย่างดีใจก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าต้องถามไถ่สาเหตุที่พิเภกมาปรากฏกายที่นี่เวลานี้ต่างหาก

แล้วเจ้ามาที่นี่ทำไม

พิเภกค่อยๆ ดึงมือบางที่ลูบหน้าปะจมูกตนอย่างใคร่รู้ออกอย่างสุภาพ เขาไม่ได้รังเกียจให้สัมผัสใบหน้าแม้แต่น้อย หากแต่ปล่อยให้กิจกรรมนี้ดำเนินไปเกรงว่าองค์รามจะรู้สึกได้ว่าผิวแก้มของเขาร้อนจัดขึ้นมาด้วยความเขินอาย

คือ...ตอนนี้บ้านเมืองข้าถูกไฟเผาวอดวายไปหมด อยู่ระหว่างสร้างเมืองใหม่ ข้าต้องอพยพตามครอบครัวข้าไปที่ยอดเขาสัตนาแต่เมื่อผ่านมาทางนี้พอดีก็เลยอยากจะมาขอพักแรม

พระรามนึกขึ้นได้ว่าผู้ที่เผาเมืองลงกาคือหนุมานนี่เอง จะว่าไปก็มีผู้เสียหายจากความระห่ำของทหารเอกเขาสองคนแล้ว คนแรกคือราวณะซึ่งนอนพักอยู่ไม่ไกลจากนี้ และอีกคนคือบุรุษที่อยู่เบื้องหน้าเขา ความรู้สึกผิดและละอายแก่ใจแล่นริ้วขึ้นมาจนถึงลำคอ แม้จะอยากเอ่ยวาจาขอขมาแต่ก็ไม่อาจเปิดเผยความจริงออกไปได้

อย่างนั้นเหรอ แย่จริงๆ คืนนี้เจ้าพักที่นี่ให้สบายเถิด

ขอบคุณในน้ำใจของท่าน

พญายักษ์คำนับน้อยๆ อย่างขอบคุณ

ว่าแต่ทำไมถึงมาเอาป่านนี้ล่ะ ไม่มาแต่หัวค่ำจะได้เห็นหน้ากันชัดๆ หน่อย

อ๋อ...เพราะข้า...

พิเภกเกือบจะพาซื่อตอบออกไปเสียแล้วว่าสาเหตุที่เขาต้องย่องมายามค่ำมืดเพราะไม่มีฤทธิ์พอจะแปลงกายเป็นมนุษย์แล้วต่างหาก เดิมทีฤทธิ์ในทางบู๊แบบนี้ก็ไม่ได้มีมากมายอยู่แล้ว ที่เอาไปใช้แปลงกายและเหาะเหินเดินอากาศก็จัดว่าใช้อย่างสิ้นเปลืองเต็มที ดังนั้นตอนนี้เขาจึงกลับมาอยู่ในรูปยักษ์ หากผ่านมาแถวนี้แล้วถูกเหล่าขุนพลวานรพบเข้าดีไม่ดีจะโดนจับเป็นเชลยเอาได้ มีทางเดียวคือต้องแฝงกายในความมืดเสียก่อน เมื่อตะวันพ้นทิวไม้ในวันพรุ่งนี้ฤทธิ์ของพญายักษ์คงกลับคืนมาพอดี

มหาบุรุษนิ่งฟังเนื่องจากมองไม่เห็นว่าอีกฝ่ายมีสีหน้าอย่างไร แต่รอเท่าใดก็ไม่ได้ยินคำตอบเสียที

ตกลงเจ้าจะตอบเราได้หรือยังว่าทำไมจึงมาเอาป่านนี้

เอ่อ...ข้าก็แค่...เดินหลงป่า แต่ในรายละเอียดโปรดอย่าถามมากไปกว่านี้เลย

พระรามรับฟังอย่างเข้าใจและไม่สอบถามต่อไปอีก แต่สักพักก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้สักอย่าง

อ้อ! แต่ยังมีอีกคำถามที่เจ้าต้องตอบ

อะไรหรือ

ข้าเหมือนสตรีขนาดนั้นเลยเหรอ

พญายักษ์ร้อนวาบขึ้นมาทั้งกาย! เขาจะไม่คิดอยู่แล้วเชียว พูดแบบนี้ร่างกายของเขาก็แข็งขันขึ้นมาอีกน่ะสิ!

อ้าว...ตรงนั้นของเจ้าร้อนขึ้นมาอีกแล้ว เจ้าแน่ใจเหรอว่าไม่ได้โดนพิษ

ต้นขาของมหาบุรุษสัมผัสได้ถึงความร้อนแข็งเบื้องล่างจึงถามอย่างใคร่รู้ ฝ่ายพญายักษ์ถึงกับอยากร้องตะโกนในใจ ทั้งอายทั้งปรารถนาพลุ่งพล่านจนแทบระเบิด แต่เขาก็ไม่อาจหาญกล้าทำสิ่งใดที่จะเป็นการสาดมลทินให้พระรามผู้สะอาดบริสุทธิ์องค์นี้แปดเปื้อน ยิ่งคิดก็ยิ่งแปลกใจว่าท่านมีเมียแล้วไม่ใช่หรือไร ทำไมเรื่องในห้องหอจึงได้ดูอ่อนประสบการณ์เช่นนี้

เอ่อ...ก่อนข้าจะตอบคำถาม ข้าขอยืนยันเพื่อความมั่นใจสักนิดว่าท่านมีสตรีคู่ใจแล้วหรือยัง

ชายาเราน่ะเหรอ มีแล้วสิ แต่ตอนนี้หล่อนไม่อยู่หรอกนะ เรากำลังจะไปรับกลับ นี่เจ้าคิดว่าเราถูกไล่ออกมาจากห้องนอนใช่ไหมล่ะ เสียใจด้วยที่เจ้าเดาผิด ฮ่าๆๆ

คำตอบพาซื่อทำให้พญายักษ์แทบอดใจไม่อยู่ อยากจะสวมกอดด้วยความเอ็นดูอย่างเหลือกำลัง

แล้วท่านมีลูกด้วยกันแล้วหรือยัง

ยังน่ะสิ ทหารเอกของเราเคยบอกว่าบิดาของเขาเป็นพระพาย เมื่อพัดเข้าปากมารดาหล่อนจึงค่อยตั้งครรภ์ แต่เราเป็นมนุษย์ก็เลยไม่ค่อยแน่ใจว่าทำอย่างไรจึงจะมีลูกได้ จะถามใครก็คงน่าอายเพราะเราต้องวางตัวเป็นผู้ทรงภูมิ

พิเภกอ้าปากเหวอ เขาเอื้อมมือขึ้นโอบผิวแก้มเนียนใสจึงรู้สึกได้ว่าบัดนี้มหาบุรุษเขินอายจนใบหน้าร้อนผ่าว เมื่อลากสัมผัสไปที่ริมฝีปากจึงรู้สึกได้ว่ากำลังเบะปากอย่างแสนงอน เขาสรุปว่าองค์รามคงไม่รู้จริงๆ ว่ากิจที่ควรทำของผัวเมียคืออะไร มิน่าล่ะ นางสีดาจึงได้ดูดีอกดีใจที่ถูกพญายักษ์ลักตัวไปขนาดนั้น ก็ผัวหล่อนไม่ทำการบ้านเลยนี่นา

แต่เรื่องนี้ข้าไม่เคยบอกใครเลย เจ้าก็ห้ามเอาไปบอกใครนะ

น...แน่นอน ข้าขอรับปากด้วยเกียรติ

พญายักษ์รับคำด้วยใจลิงโลด เขาลอบนึกว่าจะแสร้งทำเป็นผู้รู้สอนกิจของหญิงชายและวิธีทำลูกให้ดีหรือไม่ แต่ความที่ยังใจไม่กล้าจึงได้แต่เก็บไว้ก่อน

แล้วตกลงว่าเจ้าไม่ได้โดนพิษแน่เหรอ ทำไมมันร้อนจัดขนาดนี้ล่ะ

มหาบุรุษวกเข้าเรื่องเดิมจนพญายักษ์เริ่มอึดอัด แล้วจะให้เขาอธิบายเรื่องแบบนี้กับผู้ที่ซื่อบริสุทธิ์เช่นนี้อย่างไร! พูดไปก็คงนึกภาพไม่ออก แต่จะทำให้ดูก็เกรงว่าจะไม่เป็นสุภาพบุรุษ มีทางเดียวคือต้องหาทางโป้ปดไปเสียก่อน

เอ่อ...ที่จริงแล้วมันไม่ใช่พิษหรอก กายข้าร้อนเพราะโดนสาปจากไฟที่ไม่สามารถดับได้ ดังนั้นโปรดปล่อยมันไปเถิด

พระรามหูผึ่ง

เหมือนไฟจากหอกแก้วสุรกานต์น่ะเหรอ

ก็...คล้ายอย่างนั้น

พิเภกเออออห่อหมก

งั้นข้ารู้ว่าจะดับไฟอาคมแบบนี้ได้ยังไง!”

หา?”

0                      0                      0                      0                      0                      0

สวัสดีค่า ^_^

วันนี้เป็นวันฤกษ์ดีเนื่องจากเพิ่งเสร็จการประชุมที่ไม่อยากเข้ามากที่สุดในรอบเดือนค่า!! เย้!! แม้เราจะเป็นประธานเองแต่มันเบื่อนี่นา พูดอะไรกันก็ไม่รู้ไม่เห็นรู้เรื่อง ทำงานให้เสร็จๆ ไปเลยไม่ต้องประชุมไม่ได้เหรอ แต่ผ่านไปแล้วก็โล่งค่ะ เครียดจนแต่งนิยายไม่ออกมานานมาก ทีนี้ล่ะจะโซโล่ฉากเซอร์วิสไม่ยั้งเชียว

ตอนนี้รู้สึกว่าพิเภกยังมีจิตผูกพันกับพระรามน่าดูเลยค่ะ เมืองไฟไหม้แถมลูกพี่ไม่อยู่ตั้งอาทิตย์นี่เหมือนได้พักร้อนเลยนะคะ แทนที่จะหนีขึ้นเขาสัตนาก็ดันแวะตามหาพระรามซะนี่ แล้วก็บังเอิญมาเจอกันโดยไม่ได้นัดหมายค่ะ โชคดีที่พระรามยังจำได้ว่าหนุมานเคยสอนวิธีดับไฟว่ายังไง ดังนั้นตอนหน้า...ค่อยมาดูพระรามดับไฟนะค๊า ฮุๆๆๆ รอฉากนี้มานานแล้ว!!

ขอบคุณน้องกาวะสำหรับภาพประกอบน่ารักๆ ของพิเภกค่ะ เป็นรุ่นน่ารัก อย่างฮาเลยค่ะ พิเภกเขามีแว่นวิเศษที่ตาขวาที่พระอิศวรมอบให้ ที่จริงเอาไว้ใช้ดูสามโลก แต่นอกจากนั้นยังเอาไว้ใช้...
 
ก๊ากๆๆๆ หลานเป็นเจ้าพ่ออุลตร้าเหรอคะ
 
ที่จริงเขาเป็นหนุ่มแว่นมาดเท่นะคะเนี่ย เห็นพก
iPad ไปไหนมาไหนประจำ (เรียกกระดานชนวนเดี๋ยวจะว่าไม่อินเทรนด์) นึกไม่ถึงว่าจะเอามาใช้เพื่อการนี้...
 
 

ตกลงที่บริวารเกรงกลัวนี่ไม่ใช่อะไร แต่เพราะกลัวโดนแพ่นกบาลใช่มั้ยคะเนี่ย เอิ้กๆๆๆๆ คำบรรยายเต็มๆ ของน้องกาวะเชิญได้ที่ความเห็น 897 ค่า ขอบคุณมากนะคะ มีอีกพี่ขออีกน้า

Comment

Comment:

Tweet

อย่าบอกนะว่าจะใช้วิธีนั้นดับไฟwink

#9 By momo (115.67.98.178) on 2013-07-26 21:36

ชิxหายแล้วพิเภก 55555555 เฮ้ยแล้วทศกัณฑ์จะมาเจอมั๊ยอ่ะ! ไม่น้าาาาาาาาาาาา

#8 By monster zis on 2013-06-10 23:04

น่าสนุก ^/////^ 

#7 By 555555 (103.7.57.18|171.7.190.150) on 2013-01-15 18:11

วิธีดับไฟของน้องลิงมันช่าง 

#6 By Ta*Na on 2012-10-24 20:59

พร๊วดดดดดดด วิธีดับไฟของพระราม...อ๊ากกกกกก
แล้วนี่ตกลงพระรามจะเลือกใครคะ เหมาทั้งพี่ทั้งน้องไปเลยมั๊ย ฮื่อๆๆ

#5 By THE KON on 2012-10-03 19:41

กรี๊ดดดดดดด  พ่อรามน้อยของเราจะอาสาดับไฟให้พ่อพิเภกแล้ววุ้ย  

#4 By aew (103.7.57.18|180.183.184.224) on 2012-07-29 21:25

อมทั้งตัว กรี๊ดดดดดดด 

#3 By ColoredPaper...... on 2012-06-12 22:36

จะให้หนุมานอม(เลีย)ทั้งตัวเหรอค่ะ-///////-
เค้าจิ้นแล้วน้าตะเอง~>////<

#2 By yong-w- on 2012-05-20 04:02

รามเอ่ยจะใช้วิธ๊ของลิงน้อยใช่ไหมนะ
เอิ้กๆ พิเภกงานเข้าแน่ๆ

#1 By Mellow[Neko] (103.7.57.18|124.120.252.228) on 2012-05-19 12:38